Reisverhalen VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA = USA 4 ALL

Ooit zeiden we in een dronken bui tegen elkaar dat Las Vegas ons wel een mooie stad leek. We zijn Leon en ik (Tom). Als Leon 21 zou zijn moesten we daar maar eens heen. 18 juni 2005 werd Leon 21 en dus vlogen we een maand en 4 dagen later naar Amerika. Om alleen naar Las Vegas te gaan leek ons wat weinig, dus er was hard gespaard om er een langere reis van te maken. Wat die reis ons bracht leest u in dit dag-tot-dag verslag.

Dag 1 Amsterdam - New York (25-7)

De dag van vertrek. We zijn vroeg op Schiphol en hoeven dus niet lang in de rij te staan om in te checken. Er blijkt iets aan de hand te zijn met onze tickets en er wordt iemand bijgehaald. Deze vrouw weet ons te vertellen dat ze ons hebben omgeboekt. In plaats van via Washington vliegen we via Londen naar New York. Ze hebben ons op het stuk Londen New York in de bussiness-class geplaatst. Klinkt goed! Enig nadeel is dat we pas om 15:30 vertrekken, terwijl het pas 10:00 is. Toch besluiten we maar gelijk in te checken en de tijd achter de douane te doden. We beginnen daarmee in het casino op schiphol. Ik koop voor 30 euro fiches en speel roulette. Binnen een kwartiertje heb ik het bedrag verdubbeld. Maar zoals een goed gokker betaamt speel ik door en verlies ik uiteindelijk alles, net als Leon overigens. Na nog wat gegeten en gedronken te hebben is het dan eindelijk 15:30 en zijn we klaar om naar Londen te vliegen.

In Londen krijgen we onze tickets voor de volgende vlucht. Aangezien we bussiness-class vliegen, mogen we ook even de Red Carpet club in. Daar staan allemaal koelkasten met drank en wat hapjes. Prima plaats dus om ons voor te bereiden op de lange vlucht naar New York.
Er is voor ons een aparte deur waardoor we het vliegtuig instappen. Een stewardess vraagt nog met een wat boos gezicht of we wel business-class reizen. Als we dat bevestigen kijkt ze een beetje beschamend dat ze het gevraagd heeft. We waren er dan ook niet op gekleed. Als we net zitten bekijken we de vele opties van de stoel waar we in zijn beland en verwonderen ons over deze luxe manier van vliegen. Een stewardess vraagt of we wat willen drinken. Het blijkt een Nederlandse stewardess te zijn en ze vind dat we maar champagne moeten drinken om te vieren dat we zo luxe vliegen. Wij zijn het daar wel mee eens. Met de champagne verbazen we ons weer over deze manier van vliegen als er plotseling een man van United Airlines naar onze naam vraagt. Hij blijkt ons te zoeken en we worden verplaatst…

Op onze nieuwe stoelen blijken we niet naast elkaar te zitten. Ik vraag waarom we niet gewoon kunnen blijven zitten waar we zaten. Uit zijn reactie blijkt dat ik iets heel doms heb gevraagd. Leon heeft het wel door; dit is first-class, nog beter dan business-class! En na wat verschuiven zitten we ook nog bij elkaar. Deze klasse slaat echt alles. We hoeven geen ruzie te maken over wie er bij het raampje mag zitten, we hebben er allebei 3! We krijgen een menukaart voor het eten en kunnen dus kiezen wat we eten. Dat eten is fantastisch en vooral veel. We kunnen drinken wat we willen en als we film willen kijken kunnen we een cassettebandje vragen aan de stewardess. We kunnen deze dan kijken op ons eigen schermpje en kunnen hem zelf op pauze zetten en door en terugspoelen. Ik kijk Ocean’s 12 en besluit daarna even de ogen te sluiten en zet mijn stoel in de bed-stand. Oftewel, languit liggen in een vliegtuig.In New York brengt een busje ons naar het hotel. Op het eerste gezicht ziet New York eruit als een vieze stad, het is er ook erg warm. We zullen het morgen wat beter zien want we besluiten gelijk te gaan slapen. Aangezien we in het vliegtuig ook weinig geslapen hebben zijn we toch alweer 21 uur wakker.

Dag 2 New York (26-7)

Ondanks dat ik zo weinig geslapen had de afgelopen dag, heb ik een slechte nacht. Ik slaap weinig en om 06:00 besluit ik het op te geven. Het is te warm om verder te slapen. Achteraf blijkt dat ik de airco ook niet helemaal goed had staan. Ik zet de TV aan en kijk journaal. Daarin wordt het gezegd dat het extreem warm gaat worden. Je moet zelfs je huisdier maar insmeren als je die gaat uitlaten. Dat beloofd veel goeds.
Leon is ook vroeg wakker en we besluiten op pad te gaan. Het Empire State Building is ons doel. Dat ligt op loopafstand van ons hotel, dus is makkelijk te bereiken. Toch gaan we eerst even langs het metrostation om een meerdaagse-kaart te kopen, die zullen we toch wel nodig hebben.

Eenmaal bovenop het Empire State Building is het uitzicht fascinerend. New York is erg massaal en in Manhattan staan geen kleine gebouwen, maar dat dachten we al op het kleine stukje van het hotel naar het Empire State Building. Na wat van het uitzicht genoten te hebben lopen we naar Times Square. Een apart plein met de bekende Neonreclame. We zijn ons ervan bewust dat we hier ‘s avonds nog maar eens moeten terugkomen. Op het plein bezoeken we Toys ‘R’ Us, een speelgoedwinkel zo groot als de V&D in Utrecht. In de winkel staat een reuzenrad en om het Jurrasic Park speelgoed te promoten staat er een dinosaurus in de winkel. De naastgelegen Virgin Megastore (grootste cd-winkel van de wereld) valt wat tegen. Veel Cd’s maar daar heb je het ook wel mee gezegd.Vanaf Times Square gaan we naar Central Park. Dit wordt onze eerste rit met de metro (eerder kochten we alleen een kaartje). Omdat we niet precies weten hoe we moeten gaan kijken we op de metrokaart om de juiste route te vinden. Een inwoner van New York ziet ons worstelen met de kaart en vraagt we naartoe willen. Als we hem dat verteld wijst hij ons de juiste metro. Hij moet dezelfde kant op en onderweg praten we nog wat. Aangekomen op het juiste station nemen we afscheid van deze aardige Amerikaan.

In het park bezoeken we de zoo en wandelen we wat door het park. Net als alles in New York is dit park wel erg groot. Volgens onze informatie is dit park net zo groot als heel Monaco.. We lopen op de gok naar wat plekken tot we weer bij een uitgang komen. Hier nemen we de metro naar Ground Zero. Als we op een station uitstappen zijn we er bijna. Tenminste, dat denkt Leon. Het valt echter tegen. Na een fikse wandeling komen we er dan toch. Nou is dit natuurlijk een plek waar tijden zijn veranderd, maar erg indrukwekkend is het niet. Het is een grote bouwput omringt door een hoog hek. Als herinnering aan 11 september 2001 staat er nog een kleine staalconstructie geknipt in de vorm van een kruis, en hangen er op de hekken borden met de foto’s en namen. Niet zo heel indrukwekkend, maar dit is dan ook geen plek voor “oooh’s en aaah’s”. Met de hitte valt het overigens wel mee. Het is wel warm (35° C), maar ze mogen graag overdrijven hier. De huisdieren zullen het wel overleven. De hitte heeft ons gisteravond waarschijnlijk ook het gevoel van de vieze stad gegeven .Echt schoon is het niet, maar het is niet zo erg als we dachten. Na Ground Zero gaan we nog even langs De Brooklyn Bridge en vervolgens naar het hotel. Daar douchen we even en gaan we vervolgens wat eten. Tijdens het eten ontdekken we strenge controle wat betreft alcohol. Leon wilt een biertje maar rijgt deze niet omdat hij zich niet kan legitimeren. Volgende keer dus legitimatie mee. Na het eten gaan we naar het hotel. Het was een vermoeiende maar mooie dag.

Dag 3 New York (27-7)

We beginnen vandaag op een veerboot. Deze brengt ons naar Staten Island. Dat eiland interesseert ons eigenlijk helemaal niets. Het gaat ons om het uitzicht vanaf de boot. Vanaf deze boot is ons een prachtig uitzicht op Manhattan beloofd. Dit krijgen we ook, maar helaas ontneemt de mist ons snel alweer het zicht. Maar het nieuwe bekende gebouw doemt alweer op: Het Vrijheidbeeld. Vanaf de boot hebben we goed uitzicht op dit wereldberoemde beeld. We zullen verder niet het beeld ingaan. Aangekomen op Staten Island moeten we van de boot af om er gelijk weer op te gaan, we gaan gelijk weer terug naar Manhattan. Naar Sony Building om precies te zijn. De tentoonstelling daar moet indrukwekkend zijn is ons verteld. Onderweg bezoeken we nog een kerk die is blijven staan tussen al het geweld van de wolkenkrabbers. De Sony-tentoonstelling zit vol tot het eind van de middag dus lopen we verder. In Trump Tower drinken we wat. Als we weer uit de Tower willen staan er allemaal mensen met fototoestellen en staat er een limo voor de deur. De hal wordt helemaal vrijgemaakt. Het blijkt echter allemaal niet voor ons te zijn, dus blijven we wachten om te kijken voor wie dit allemaal dan wel is. Het blijkt voor de eigenaar van de toren te zijn, Donald Trump. Hij stapt in de limo en wordt weggereden. We lopen nog wat rond in Rockefeller Center en gaan het eind van de middag terug naar Sony Building. De tentoonstelling valt zwaar tegen, het is meer iets voor kinderen van een jaar of 10.

We gaan naar het hotel en maken ons op voor ons bezoek aan de New York Yankees. Vanavond spelen ze tegen de Minnesota Twins en wij hebben kaarten. We denken in de juiste metro te zitten tot iemand ons vraagt of we naar de Yankees gaan. Als we dit bevestigen zegt hij dat we moeten overstappen in de metro tegenover ons. Als we ons afvragen hoe hij zag dat we naar de Yankees gingen bedenken we ons dat we de enige blanken waren in de metro die, zo bleek later, dwars door The Bronx heen gaat. Daar verdwaal je liever niet. Yankee Stadium is indrukwekkend. Het is voor een Nederlander niet voor te stellen dat er zo’n groot stadion is dat alleen gebruikt wordt om te honkballen. Ondanks de matige wedstrijd vermaken we ons prima. Het is leuk om te zien en mee te maken, maar honkbal is niet onze sport. Het duurt ons te lang, maar we houden vol tot het eind. Het zal de Yankees echter niet helpen, ze verliezen met 3-7. Op de terugweg eten we nog wat op Times Square. Het is nu wel donker, dus de neonreclame komt nu echt goed uit de verf.

Dag 4 New York (28-7)

Als we wakker worden hebben we nog niet echt een idee wat we gaan doen. Aangezien we morgen vroeg opmoeten, zullen we het vandaag rustig aan doen. De belangrijke dingen hebben we toch wel gezien. Na wat te hebben geïnternet gaan we een fietstocht maken door Central park. Op onze gehuurde fiets doen we daar een uur over en door het hoogte verschil en de slecht staat van de fietsen valt het nog vies tegen ook. Maar het is wel een leuke rit en zo zien we veel meer van Central Park dan eerst. In een restaurantje eten we de ‘lekkerste hamburger van New York’. Dat zegt onze reisgids tenminste. Hij is inderdaad lekker, maar om nou alle hamburgers van New York te gaan eten gaat ons wat ver, dus we gaan er maar vanuit dat het boekje gelijk heeft. ‘s Avond gaan we nog een keer het Empire State Building op om New York bij nacht te zien. Dit is ook weer schitterend en toch heel anders dan overdag. Daarna gaan we gelijk slapen want om 03:45 zal onze wekker gaan.

Dag 5 New York – Las Vegas (29-7)

We laten New York achter ons en vliegen via Chicago naar Las Vegas. De stad waarmee het idee voor deze reis oorspronkelijk begon. Door het tijdsverschil zijn we daar om 12:00. Hier krijgen we ook onze auto, een blauwe Chevrolet Cavalier. Aangezien ik nooit in een automaat rijd, kijken we eerst even goed hoe alles werkt. Het lijkt makkelijk en we vertrekken van het vliegtuig op weg naar het hotel. Deze vinden we vrij snel en we dumpen onze spullen er. In het hotel (dat niet aan de befaamde ‘Strip’ ligt) zien we wat we op het vliegveld al dachten: alles draait hier om gokken. Net als op het vliegveld staan er ook in dit hotel allemaal eenarmige bandieten. Zelfs als je aan de bar zit heb je een beeldscherm voor je waarop je wat spellen kan spelen. De hotelkamer ziet er goed uit, maar we blijven er niet lang. Bang dat we dan inkakken na onze korte nacht besluiten we gelijk naar de Strip te gaan. De monorail brengt ons naar het grootste hotel van Las Vegas: The MGM Grand. We zien eigenlijk alleen het casino van dit hotel en dat is al onvoorstelbaar groot. We lopen de strip af en bezoeken bijna alle hotels. We vallen van de ene verbazing in de andere. Wat een prachtige hotels zijn dit, in sommige verdwalen we zelfs. Naast een casino blijkt elk hotel ook een groot winkelcentrum te hebben. Het ene moment denken we in Egypte te zijn (Luxor), dan zijn we weer terug in New York (New York New York) dan in Parijs (Paris Las Vegas) om vervolgens in de Romeinse tijd te belanden (Ceasar’s Palace). In die laatste waag ik mijn eerste gokje. Ik gooi 1 dollar in een automaat en haal er 15 uit, een mooi begin. Uiteraard gok ik nog wat door en verlies ik daar ook weer wat van.

Bij het Bellagio bekijken we de fonteinenshow. Deze is schitterend en dan is het nog licht. In het donker is het nog mooier en zien we het nog 2 keer. Een van de mooiste hotels aan de Strip is The Mirage, bekend van Siegfried en Roy die hier optraden totdat er 1 van hun werd opgegeten door een van de beroemde witte tijgers. In het hotel is nog wel een tijger, maar helaas geen witte. Om even bij te komen drinken we wat bij hotel Treasure Island en wachten we daar op de show met de piratenschepen. Deze show wordt helaas gecancelled door de vele wind die er staat. We genieten nog wat van de Strip bij nacht en gokken wat in de Bellagio. Ik win weer ongeveer 15 dollar, niet veel maar ik heb me prima vermaakt. Tijd om weer naar ons eigen hotel te gaan.

Dag 6 Las Vegas (30-7)

We beginnen vandaag op de Stratosphere Tower. Vanaf deze toren hebben we een mooi uitzicht op Las Vegas en zien we dat het echt in een vallei ligt. Vanaf de voet van de toren nemen de bus naar Fermont Street, het andere casino gedeelte (naast de Strip) van Las Vegas. We bezoeken The Golden Nugget, het hotel dat we kennen van een TV programma dat op Yorin werd uitgezonden. In dit hotel spelen we ook voor het eerst aan een tafel, daarvoor hadden we alleen maar op gokkasten gespeeld. We verliezen onze inzet met Black Jack, maar hebben er langer plezier van gehad dan we dachten. Terug op de Strip gaan we opnieuw naar Treasure Island om de show te zien. Ondanks dat we denken dat er nu meer wind staat dan gisteren, gaat de show nu wel door. Het is een mooi spektakel met 2 piratenschepen waarvan er 1 uiteindelijk zinkt. Na de show schuiven we aan bij het buffet van Treasure Island. Net zoals in alle hotels kun je hier voor een klein bedrag aan een tafel gaan zitten en langs de verschillende soorten buffetten lopen en pakken wat je wilt.

Na het eten lopen we weer naar de Bellagio, volgens het ons het meest luxe hotel van Las Vegas. Hier vind je veel verschillende soorten mensen; mensen zoals wij die er in hun toeristen-outfit bijlopen, mannen in pakken met vaak veel jongere vrouwen in een galajurk maar ook enkele bruidjes. In de Bellagio spelen we weer Black Jack. Leon heeft geen winst en geen verlies, en ik verlies mijn totale inzet ook weer in de Bellagio. Na nog een paar keer de fonteinenshow te hebben gekeken houden we het voor gezien. Las Vegas is een mooie stad, maar na 2 dagen heb je het wel gezien als je niet al je tijd wilt verdoen met gokken. Met een verlies van zo’n 80 dollar verlaten we de casino’s.

Dag 7 Las Vegas – St. George (31-7)

Met onze auto verlaten we Las Vegas. Ondanks dat het niet op de route ligt, vinden we dat we niet weg kunnen uit Las Vegas zonder over de Strip te hebben gereden. Dat gebeurt dus eerst. Op die manier nemen we afscheid van de Hotels. Hoe verder we van Las Vegas afkomen, hoe kaler het landschap wordt. Om Las Vegas heen ligt helemaal niets, alleen woestijn. Na een aantal kilometers komen we wat begroeiing en bergen tegen. De weg gaat er dwars doorheen en het landschap veranderd in prachtige rotspartijen. Na ongeveer 3 uur rijden komen we bij ons hotel aan. We droppen onze spullen weer en rijden gelijk verder naar Zion National Park. Op de weg daar naar toe zien we weer vele mooie rotspartijen. In het park brengt een busje ons dieper de kloof in. Het is een diepe kloof en ook hier verwonderen we ons weer over het aparte landschap. We wandelen wat door de kloof en zien er nog wat dieren rondlopen. Daarna pakken we de bus terug naar de auto en gaan we weer naar het hotel. Het hotel ligt naast wat outlet stores en we willen even kijken of er wat bij ligt. Helaas vergeten we dat het zondag is en dat de winkels al om 14:00 dicht zijn gegaan. We zijn dus te laat. Aangezien het hotel ook geen bar heeft komt er een abrupt einde aan deze dag.

Dag 8 St.George – Bryce Canyon (1-8)

Vandaag rijden we naar Bryce Canyon. Om hier te komen moeten we eerst dwars door Zion heen. Dit is een prachtige klim langs de wand van de canyon. Deze rit is al een bezienswaardigheid op zich. Hoe verder we van Zion afkomen hoe groener het wordt. In Bryce regent het dan ook vaker dan in Zion. In Bryce zelf rijden we meteen naar het uiteinde van het park. Hier hebben we het beste uitzicht op de aparte rotspartijen van dit park en maken we een korte wandeling. Op de weg terug naar de ingang van het park stoppen we nog een paar keer op wat uitzichtpunten. Als we vlak buiten het park nog wat eten in een restaurantje komen we nog bekenden uit Woerden tegen, wat een toeval! Als we in het hotel de plattegrond van het park nog eens goed bekijken zien we dat we een stuk gemist hebben. Dit blijkt het mooiste stuk van het park te zijn. We gaan dus terug het park in om dat nog even te bekijken.

Dag 9 Bryce Canyon – Page (2-8)

Vandaag rijden we een stuk terug over de weg die we gisteren ook hebben gereden om vervolgens af te slaan naar Lake Powell. Onderweg komen we lang het plaatsje Kenab. Dat wordt ook wel ‘Little Hollywood’ genoemd omdat er vele films en series zijn opgenomen. Onder andere de beide versies van ‘Planet of the Apes’ ‘Billy the Kid’ en de tv-serie ‘Lassie’ komen hier vandaan. Bij de plaatselijk VVV vragen we wat mooie dingen zijn om te zien. Er worden ons 2 dingen aangewezen die redelijk op de route liggen. Het eerste punt blijkt een tegenvaller: een paar bouwvallen die we vanachter een hek kunnen bekijken.

Het 2e punt is alleen te bereiken over een stuk onverharde weg. We willen graag weten wat er te zien is, en rijden dus de onverharde weg op. Al snel blijkt de auto het niet helemaal eens te zijn met dit uitstapje. We schudden alle kanten op en de vering heeft het erg zwaar. Zo zwaar zelfs dat we af en toe een vreemd, krakend geluid horen. Stapvoets rijden we verder. Ondanks dat het niet echt een comfortabele rit is, is het wel een hele mooie. Dwars door de rotsen wordt de weg steeds steiler. Uiteindelijk zien we 2 houten huisjes. Die stellen weinig voor, maar ze liggen in een prachtige omgeving. Daar moet je inderdaad mooie filmpjes kunnen maken. Verderop moeten nog een begraafplaats en een spookstad zijn, maar dat durven we de auto niet aan te doen. Het is zelfs de vraag of we de auto weer terugkrijgen op de normale weg, want de steile hellingen die we af zijn gegaan, moeten we nu weer op. Het blijkt te lukken en de auto doet het nog. Hij zit alleen onder het stof. Bij Lake Powell komen we eerst langs een dam. Deze zorgt ervoor dat het water in het meer blijft. Helaas zijn we net iets te laat bij het meer om een boottocht te maken of zelf een boot te huren. Door het slecht weer zit zwemmen er ook niet in en blijven we dus kort bij het meer. Als we bij het hotel in het plaatsje Page zijn, gaat de zon weer schijnen. Daarom gaan we maar zwemmen in het zwembad van het hotel. ‘s Avonds drinken we nog wat in de plaatselijke kroeg om vervolgens te gaan slapen.

Dag 10 Page – Flagstaff (3-8)

Vandaag rijden we door de Grand Canyon. Te imposant om te beschrijven. Een zeer diepe kloof waarin de Colorado River loopt omgeven door een prachtig landschap. Ondanks dat het allemaal weer rotsen zijn, is het toch weer schitterend. Helaas is het bewolkt, want als de zon schijnt, moet het allemaal nog mooier zijn. Buiten het park kijken we nog een IMAX-film over de canyon. Een erg mooie film over plaatsen in de canyon waar je bijna niet kan komen. We vervolgen onze route naar Flagstaff. Deze weg gaat dwars door een bos dat half verbrand is. Onderweg regent het hard. Dat komt goed uit, want nu kan onze auto een beetje schoon regenen. In Flagstaff draaien we Route 66 op. We slapen aan deze weg en zullen deze morgen een stuk rijden. Tegenover het hotel is een restaurant waar we wat eten. Dit is een typisch Amerikaans restaurantje met veel chroom, bordeaux rode bekleding, een hoop foto’s van Elvis en filmsterren, een jukebox en heerlijk eten.

Dag 11 Flagstaff – Laughlin (4-8)

We ontbijten in hetzelfde restaurant als waar we gisteren gegeten hebben. Ook het ontbijt is weer heerlijk en vooral veel. We kunnen het beide niet op. Na het ontbijt rijden we over Route 66 richting Laughlin. We hopen onderweg veel typische Amerikaanse diners tegen te komen. Dit valt helaas tegen. We komen 1 winkeltje tegen dat er erg oud-Amerikaans uitziet. Oude benzinepompen en een Corvette voor de deur. Het is een souvenirwinkeltje en we kijken er wat rond.

Eenmaal buiten staan we op de Walk of me. De vele sterren volgen elkaar op over honderden meters. We lopen er over en zien enkele bekende en vele onbekende namen. Naast het Kodak-Theatre ligt het Chinese-Theatre. Hier gaan veel films in première. Voor het Chinese-Theatre liggen de bekende hand- en voetafdrukken van de filmsterren. We maken een busreisje door de Hills. Tijdens de route hebben we een mooi zicht op de Hollywoodsign en op Los Angeles. Van Los Angeles zien we echter weinig door de vele smog die er hangt. De bus brengt ons verder door de Hollywood Hills, Beverly Hills en Bel Air. We zien de huizen van sterren als J.Lo, Leonardo di Caprio, Matt LeBlanc, Julia Robberts en vele anderen. Via Sunset Boulevard en Rodeo Drive (daar waar de sterren boodschappen doen) komen we weer op de Hollywood Boulevard uit. We stappen weer in onze eigen auto en rijden nog wat door de Hills. Uiteraard verdwalen we hopeloos en rijden we dus verdwaald wat rond langs de mooie huizen. Als we onze plaats op de kaart weer hebben gevonden, rijden we naar Santa Monica Beach. Daar lopen we langs het strand naar Venice Beach. Venice staat bekend om zijn weg langs het strand waar veel geskate en gefietst wordt. Ondanks dat de zon schijnt, is het niet echt strandweer. De zon zit namelijk al vroeg in de middag weer achter de dikke laag smog in Los Angeles.

Dag 14 Los Angeles – Lompoc (7-8)

We hebben Los Angeles zonder ongelukken overleeft en gaan op weg naar San Francisco. Dit doen we in 2 dagen en we overnachten in Lompoc. Onderweg naar Lompoc stoppen we even in Santa Barbara, een mooie strandplaats. Op een steiger drinken we wat. Voor deze steiger is een soort van oorlogsprotest. Iemand zet daar voor elke gesneuvelde soldaat in Irak een kruis neer. Op het moment dat wij zijn, staan er 1831 kruizen. Een indrukwekkend gezicht. We zijn vroeg in Lompoc. Dat is jammer want Lompoc blijkt niet zo’n interessant plaatsje te zijn. We liggen dus wat in het zwembad van het hotel en kijken wat tv.

Dag 15 Lompoc – San Francisco (8-8)

Vandaag vroeg uit de veren want er staat een lange rit op het programma. We rijden van Lompoc naar San Francisco over Highway 1. Deze weg loopt grotendeels langs de kustlijn. En ook deze weg is weer schitterend, links de zee, rechts de rotsen. Dit alles krijgt iets mysterieus door de mist die hier hangt. Die mist schijnt hier altijd te hangen doordat de bergen het tegenhouden. Ongeveer halverwege ligt de wereldberoemde 17-mile Drive. Dat zegt onze reisgids tenminste. Leon en ik hebben er nooit van gehoord, maar we besluiten er toch naar toe te gaan. Dat is geen slecht idee. De 17-mile Drive ligt in een apart park. Dat park bevat ook 5 golfbanen, een mooie kustlijn met Cypressbomen, vogelrotsen en zeehonden, en vele villa’s. We rijden de Drive helemaal af en stoppen onderweg voor wat foto’s.

In San Francisco missen we de juiste afslag voor het hotel. We nemen de volgende en dan is het aan Leon om ons weer op de juiste weg te navigeren. Als hij denkt de juiste route te hebben gevonden blijken veel straten eenrichtingsverkeer te zijn. Het is dus telkens zoeken naar de juiste straat. Als Leon ergens de weg weer gevonden denkt te hebben stuurt hij mij naar links. Uiteraard volg ik braaf. Maar eenmaal deze bocht gemaakt hebbende verschijnt daar de schrik van elke automobilist die een hekel heeft aan de hellingproef; een 300 meter lange weg die steil omhoog loopt met om de paar meter een stoplicht. Deze weg moeten we helemaal omhoog rijden. Bij het eerste stoplicht waar we voor moeten stoppen is het even slikken. Ik kan me niet herinneren ooit zo steil te hebben gestaan met een auto. Dit is dus San Francisco, de stad die gebouwd is op 49 heuvels. Uiteraard komt er ook een auto achter me te staan waardoor ik me geen fout kan permitteren. Uiteindelijk blijkt het allemaal mee te vallen (zeker met de automaat waar we in rijden). Ik geef alleen iets teveel gas waardoor we met piepende banden wegrijden. Bij de volgende stoplichten gaat het al beter en uiteindelijk komen we ook hier weer veilig in het hotel aan. We gaan gelijk (met de bus) naar Fishermans Warf. Als we daar zijn blijkt San Francisco eigenlijk heel koud te zijn. Wij lopen nog in onze korte broek en korte mouwen terwijl we anderen zien met truien en sjaals. We lopen wat rond maar gaan snel weer terug naar het hotel, het is veel te koud in onze zomerkleren. Als we wat warms aan hebben lopen we wat rond in de buurt van ons hotel. We zijn opzoek naar een kroeg. We stappen een van de weinig tenten binnen waar we mensen zien zitten en bestellen een biertje. Als we om ons heenkijken zien wat dat er bijna allemaal mannen in deze kroeg zitten. Als we beter kijken zien we dat de enige vrouw in deze kroeg geen echt vrouw is, maar is omgebouwd. Als we dan ook nog naar enkele opmerkingen luisteren die de mannen onder elkaar maken weten we het zeker. We zijn in een gay-café beland. En we treffen het, want het maandag dus is er karaoke. Het blijft dus bij 1 biertje. We verlaten deze kroeg en gaan terug naar het hotel.

Dag 16 San Francisco (9-8)

Vandaag beginnen we met een tour op Alcatraz. Voor ons is het wel indrukwekkend om daar te zijn, maar voor de gevangen moet het een hel geweest zijn. De cellen zijn erg klein en kil. Via een walkman krijgen een tour en zien we de bekende plekjes zoals de cellen van Al Capone en ‘The Birdman’, de cellen waar de bewaarders werden opgesloten toen er een opstand was en de cellen van de mannen die als enig van het eiland wisten te ontsnappen. Na nog wat rondgelopen te hebben gaan we terug naar het vaste land. Daar maken we een rondrit dor de stad. We bezoeken een tempel waarvan de functie ons nooit echt duidelijk is geworden. We rijden ook over de Golden Gate Bridge. In het koude San Francisco in een open trammetje met 50 mijl per uur over de Golden Gate Bridge rijden is geen pretje. Verstijft van de kou komen we aan de overkant. De Golden Gate bridge ligt vaak in de mist, en ook vandaag heeft ie de hele dag in de mist gelegen, net als heel San Francisco. Maar als wij een goed zicht hebben trekt de mist wat op en kunnen we een poot toch nog goed zien. Het rondrit karretje brengt ons verder nog langs enkele mooie huizen, door Chinatown en langs het zakencentrum. Ook rijdt hij over een van de drukste en steilste straten van San Francisco. Laat dit nou net de straat zijn waar wij gisteren ook over reden. Als we weer op het beginpunt van de rondtour zijn stappen we op een Cabletram. We moeten lang wachten en kunnen zo goed zien hoe de trammetjes met de hand worden gedraaid, ze kunnen namelijk maar 1 kant oprijden. Dit trammetje brengt ons terug naar het zakencentrum. Daar eten we wat en drinken we wat in een Ierse pub alvorens we weer naar het hotel gaan.

Dag 17 San Francisco – Orlando (10-8)

We leveren onze auto in op het vliegveld van San Francisco en vliegen naar Orlando. In Orlando krijgen we onze nieuwe auto (Pontiac Sunbird) en rijden we naar het hotel. We komen ‘s avonds aan en doen dus verder weinig deze dag.

Dag 18 Orlando (11-8)

We gaan naar Magic Kingdom, het bekendste park van Disney World. Omdat we veel willen zien vertrekken we vroeg. Dit blijkt een zeer goed plan te zijn. In de ochtend hoeven we bijna nergens lang te wachten. We kunnen zelfs vaak gewoon doorlopen. We bezoeken bijna alle attracties en om een uur of 2 ‘s middags zijn we bijna overal al in geweest. Ook in de ‘kinderachtige’ attracties als Sneeuwwitje, Winnie the Pooh en it’s a small world. Deze attracties zijn eigenlijk het leukst van allemaal. De 3D-show met Mickey en Donald is erg mooi. The Great Escape van Stitch is erg verrassend al stinkt Stitch we als hij een boer laat. Leon’s favoriet is Buzz Lightyear. Hij verslaat mij telkens bij deze attracties waar je al rijdend in een karretje met een laserpistool op allemaal doelen moet schieten. Ook de wat spectaculairdere attracties bezoeken we voor het eind van de middag. Space Mountain, Splash Mountain en Big Thunder Mountain zijn ook al erg leuk. Ma een show met Assepoester en een optocht met de Disney figuren doen we nog een rondje door het park. Door het Fast-Pass Systeem daar kunnen we soms langs de lange rijen die er in de middag wel staan passeren. We gaan nog een keer of 4 in de Space Mountain en ook Buzz Lightyear bezoeken we nog een paar keer. En telkens wint Leon. We besluiten de dag met de Electric Parade. In het donker zien we de figuren op de verlichte wagens. Hierna gaan we naar het hotel. We hadden ons voorbereid op lange wachtrijen, maar dat is dus reuze meegevallen.

Dag 19 Orlando (12-8)

Vandaag staat Seaworld op het programma. We zijn er vroeg en moeten nog ontbijten als we al op het park zijn. Als we in het park bordjes met “breakfast” zien, hoeven we dus niet lang na te denken. Hadden we dat wel gedaan, dan hadden we misschien gezien dat dit geen normaal ontbijt was, maar eentje mat karakters uit het park. Nu hebben we dus de hele tijd een man (of vrouw) in een dierenpak naast onze tafel lopen.

Na afscheid te hebben genomen van de pakken gaan we naar een show met zeeleeuwen en een otter. In deze humoristische piratenshow spelen de dieren uiteraard de hoofdrol. Na deze leuke show lopen we naar u-Stadium, daar waar de show met de bekende orka’s wordt gegeven. Het is erg knap om te zien hoe de trainers de grote orka’s alles kunne laten doen wat ze willen. Met als hoogtepunt natuurlijk de grote orka, Shamu, die iedereen nat spettert. Gelukkig zitten we hoog en dus droog. Als we na de show wat door het park lopen zien we nog vele zeedieren als haaien, pinguins, roggen en ijsberen. De volgende show moet een show met watersporten worden. Helaas gooit een naderende onweersbui roet in het eten. De show wordt gecancelled, evenals een dolfijnenshow die we daarna willen bezoeken. Als het dan ook nog heel hard gaat regenen gaan we maar ergens binnen zitten om te schuilen. Als het droger wordt lopen we weer door het park en zien we nog meer vissen. Later op de dag gaat de dolfijnenshow wel door en zien we die dus alsnog . Na de zeeleeuwen en –honden te hebben gevoerd gaan we maar terug naar het hotel, verder lopen door de regen hebben we geen zin in. De dag in Seaworld valt dus een beetje in het water. ‘s Avonds drinken we nog wat in de bar van het hotel. Het is gezellig en het wordt laat…

Dag 20 Orlando (13-8)

Als we wakker worden voelen we ons niet helemaal goed. Het is gisteren iets te hard gegaan in de bar. Maar vol goede moed rijden we naar de Universal Studio’s. We hadden geen beter park kunnen kiezen met onze kater. Vele attracties zijn films die je bekijkt vanuit een heen en weer schuddende stoel. In de meest kinderachtig attractie voelen we onze maag zich al omdraaien. De attracties zijn wel allemaal mooi en leuk en gelukkig kunnen we alles binnenhouden. Later op de dag voelen we ons beter en zijn we bijna overal in geweest.

Dag 21 Orlando – Miami Beach (14-8)

Vandaag rijden we naar Miami, maar eerst bezoeken we het Kennedy Space Center. Vanaf hier worden de raketten en Space Shuttles van de NASA omhoog geschoten. Enkele raketten staan tentoongesteld en we lopen er wat doorheen. Ook de brug waarover Neil Armstrong naar zijn Apollo 11 liep staat er. We lopen dezelfde route als de eerste man op de man. Via een 3D-film krijgen we het gevoel hoe het moet zijn om in een ruimtestation te zijn. Een bus rijdt ons verder over het terrein. Hier zien we de gebouwen waar de verschillende onderdelen gemaakt worden, waar ze in elkaar gezet worden en waar ze gelanceerd worden. We rijden langs de weg die de Space Shuttle ook aflegt als hij naar het lanceerplatform wordt gereden naar een uitkijktoren. Na een demonstratie over de Apollo-missie gaan we verder naar Miami. Door een tropische regenbui wordt dit nog een spannend ritje. Ik zie helemaal niets, behalve de knipperende gevarenlichten van de auto voor mij. In een optocht van auto’s met gevarenlichten rijden we met 30 mijl per uur over de Interstate. Gelukkig wordt het later beter en zijn we nog voor het donker in Miami. Ons hotel blijkt aan het strand te liggen, dat is wel fijn.

Dag 22 Miami Beach (15-8)

Vandaag bezoeken we de Everglades. Dwars door Miami rijden we ernaar toe. De Everglades vinden we maar eng. Veel grote vliegende beesten, muggen en enge geluiden. Af en toe gaan we de auto uit om wat rond te lopen, maar het gaat niet van harte. We rijden verder rond, maar eigenlijk vallen de Everglades wat tegen. We bezoeken nog een Alligator-Farm waar je ook met een airboat kan varen. Dit is echter maar een klein rondje en dat vinden we de moeite niet. We kijken nog even hoe de krokodillen gevoerd worden en gaan dan weer terug naar Miami om wat te zwemmen. In de zee dit keer. ‘s Avonds bezoeken we nog wat gezellige kroegjes voordat we gaan slapen.

Dag 23 Miami Beach (16-8)

Onze laatste dag is een rustige. We worden laat wakker en liggen wat op het strand, lopen wat door Miami en drinken wat.