Dit is onze derde reis door Amerika, evenals de voorgaande reizen gaan we ook nu weer met een camper op stap.
Na het nodige zoekwerk op het Internet werd de route uitgezet en de afstanden berekend, hiervoor werd de roadatlas van Rand McNally gebruikt, ook de meeste campgrounds werden van te voren weer uitgezocht in de TrailerLife Campgrounds and RV Directory, zodat we konden bepalen waar we binnen de National en State Parks konden slapen en waar we een private campground moesten nemen, dit was mede afhankelijk van het aantal dagen wat we onderweg zijn zodat je eens een was kan draaien.
Er werden geen campgrounds vastgelegd, omdat we buiten het seizoen zitten is dat niet nodig, alleen als we in het weekend in een van de grote parken zaten werd de campground voor de volgende nacht s’morgens al besproken om zeker te zijn van een campsite.
Via het Internet had ik een site gevonden waar de camperhuur nog al wat goedkoper was dan bij de andere reisorganisaties dus werd er een e-mail gestuurd met onze plannen, de camperhuur was inderdaad een stuk goedkoper maar vliegreis en hotel waren een stuk duurder, maar contact met het reisburo waar RV Tracks mee samenwerkt bracht uitkomst.
Via reisburo ” De Opmaat” werd de camper weer gehuurd bij El-Monte en de vliegreis met Northwest airlines en hotel bij Hotelplan, dat laatste betekende dat we twee nachten hotel moesten boeken om een goedkope vliegreis te kunnen boeken, dus werd in overleg met het reisburo besloten om de eerste (verplichte) en de laatste nacht een kamer te boeken in Circus-Circus.
Voor de camper hadden we een vroege pickup geboekt, dan word je s’morgens voor acht uur al opgehaald door El-Monte zodat je vroeg kan starten, deze vroege pickup kan maar bij een beperkt aantal hotels in ons geval was dat het Luxor maar dat ligt wel helemaal aan de andere kant van de strip ten opzichte van Circus-Circus, dus om daar op tijd te kunnen zijn hebben we zelf via Internet een kamer geboekt in Excalibur wat naast het Luxor ligt en werd de eerste nacht Circus-Circus gewoon niet gebruikt.
Om het geren s’morgens vroeg, met de mogelijkheid van files te voorkomen en ook nog een redelijke nachtrust te hebben voor vertrek zijn we op maandag avond al vertrokken en hebben de nacht doorgebracht in het Ibishotel, dat is lekker dicht bij Schiphol en heeft een gratis shuttlebus naar het vliegveld.



Dag 1 dinsdag 09-09-2003 Amsterdam – Las Vegas

Na een goede nachtrust in het Ibishotel in de buurt van Schiphol om 07:45 uur met de shutllebus naar het vliegveld gereden, we konden meteen inchecken bij de balie van KLM - Northwest, waren we in ieder geval van die zware koffers af.
Bij de paspoortcontrole stond een flinke rij, eenmaal daar doorheen eerst naar de taxfree-shop om shag en sigaretten, scheelt heel wat als je geen belasting moet betalen.
Daarna hadden we nog tijd voor koffie en een sigaretje, om 09:30 uur begon het boarden al, eerst kregen we een aantal vragen voor gelegd, zoals van wie is de bagage, wie heeft er ingepakt, zijn de koffers onbeheerd geweest, nemen je iets voor een iemand anders mee enz.
Om 11:00 uur zouden we moeten vliegen, maar het werd een ½ uur later, na een goede vlucht landen we om 12:45 uur in Minneapolis, daar moesten we door de douane, omdat dat de plaats van binnen komst is in de V.S., terwijl we stonden te wachten bij de paspoortcontrole werd ik uit de rij gehaald en Annie werd gesommeerd om te blijven staan, ik moest een aantal vragen beantwoorden zo van gebruik je verslavende middelen, ja, koffie, tabak en alcohol maar dat wilden ze niet horen, of ik drugs gebruikte en of ik marihuana bij me had en of ik wel eens met de politie in aanraking was geweest, jazeker ik heb wel eens een boete gehad voor te hard rijden maar dat was geen reden om mij de toegang tot de USA te weigeren.
Een iets afwijkend uiterlijk (lang haar) is blijkbaar al een reden om extra gecontroleerd te moeten worden, daarna plukte de douanebeambte een man met een gekleurde huid uit de rij.
Riekt het hier toch een beetje naar discriminatie of niet?
We hadden nog tijd over om aan onze verslaving toe te geven en zijn buiten nog een sigaretje gaan roken, omdat alle papieren in Amsterdam al in orde waren gemaakt moesten we de koffers alleen maar door de douane brengen en weer op een volgende band te zetten en konden we ze verder weer vergeten tot we in Las Vegas waren.
Om 14:20 uur weer aan het vliegen op naar Vegas, daar waren we om 15:35 uur, hadden onder tussen 9 uur tijdsverschil overbrugd.
Tot onze verbazing kwam er 1 koffer geopend van de band, dat de douane je koffers kan openen om te controleren wisten we, we mochten ze ook niet op slot doen, dus gingen we ervan uit dat die spontaan open gesprongen was, gelukkig zat er een kofferriem om, die hield de boel nog enigszins bij elkaar, een anders koffer was wel gecontroleerd, daar zat dan ook tape op, waarop stond dat hij gecontroleerd was.
Met een taxibusje naar het hotel/casino Excalibur gereden, weer al in de rij nu om in te checken.
We hadden daar een mooie kamer, kregen het gevoel of we in de tijd van Robin Hood waren, maar dan met alle gemakken van deze tijd.
Het casino door gelopen om te kijken waar we de andere ochtend moesten zijn om op gepikt te worden door de bus van El Monte, bij de Mac. D. een hamburger gegeten en de bekers drinken gratis opnieuw gevuld, om mee naar de kamer te nemen, om 20:00 uur lagen we in bed (Nederlandse tijd 05:00 uur).

Dag 2 woensdag 10-09-2003 Las Vegas - Provo

Om 05:00 uur waren we al klaar wakker, we zijn toen maar opgestaan en gaan douchen, konden we nog haren wassen, niet wetende of we dat de eerste dagen nog zouden kunnen doen, lag aan de camping die we tegen zouden komen.
Om 06:45 uur uit gecheckt en naar het Luxor hotel/casino gelopen, het was niet zo ver maar met zware koffers viel het nog tegen.
El Monte zou ons daar tussen 07:00 uur en 07:45 uur ophalen, het was precies 07:45 uur toen het busje verscheen.
Bij El Monte meteen de papierwinkel afgewerkt, zo konden we om 09:00 uur al gaan rijden.
De camper gelijk de I-15 noord opgedraaid en tot voorbij Las Vegas gereden zodat we eerst de drukte voorbij zijn en dan een winkel zoeken, wat niet mee viel, om 11:00 uur hadden we er een gevonden, eerst maar wat te eten gehaald en gegeten voor we verder reden en op zoek gingen naar een grote supermarkt, dat duurde weer een hele poos voor we die tegen kwamen en dan reden we er ook nog voorbij, maar je zit op de highway en dan moet je wachten op de volgende afslag om te kunnen keren.
De winkel was een oude bekende voor ons, ALBERTSONS, daar de rest van de boodschappen gedaan, ze hadden daar nu ook een savingspas voor korting op bepaalde artikelen, deze maar meteen gehaald, scheelt behoorlijk in prijs, we bespaarden $ 30,00.
Omdat we nog geen koffie gedronken hadden, hadden we allebei hoofdpijn, dus eerst maar naar de Burger King om een beker koffie, de koffie smaakte nergens naar maar bevatte toch cafeïne en na 2 slokken zakte de hoofdpijn al.
Zijn we verslaafd of niet?
We hadden eerst nog het idee om door een stukje van Zion te rijden, maar gezien de tijd en dat we ook weer in een andere tijdszone kwamen, we moesten 1 uur vooruit, er toch maar van afgezien.
Het was een flinke rit naar Provo, waar we zo naar de van te voren uitgezochte campground reden.
Zijn meteen maar lid geworden van de Good Sam club, kostte 12 dollar en dan krijg je 10% korting op de Good Sam campgrounds.
Onderweg voor de eerste keer getankt en geschrokken van de prijs $ 1,999 per gallon hopelijk is het niet overal zo duur.
Tijdens het uitpakken van de koffers kwamen we er achter dat ook de koffer die open van de band af kwam gecontroleerd was door de douane, er zat een papier hier over in, ze hadden hem wel eens goed mogen sluiten.
In iedere koffer zaten 2 pakken koffie, waarvan er uit beide 1 pak lek was, bewust lek gestoken misschien? (Drugs)
Campground Lakesite RV Campground kosten $ 19,50 met GS korting met full hook-up.
Vandaag 422 mile gereden
Hoogte 4490 feet =1347 meter

Dag 3 donderdag 11-09-2003 Provo – Garden City

Vandaag van Provo naar Garden City, om 07:00 uur waren we al op en om 08:40 uur zijn we gaan rijden, eerst een stuk over de I-15 noord, tot Ogden waar we de US-89/91 noord nemen om via Brigham City naar Logan te rijden onderweg kwamen we door dorpjes waar er overal perziken (peaches) te koop werden aan geboden, we hebben een mand gekocht voor $3,00 er zaten 20 perziken in.
In Logan de US-89 noord op langs de Loganriver en Bearcreek de bergen in op weg naar Garden City een schitterende Scenic Route.
Het is vandaag “nine eleven”, toch merk je er hier niet zoveel van, we hebben wel wat huizen gezien waar de vlag half stok hing.
We zien al 2 dagen besneeuwde bergtoppen, verse sneeuw, brr.
Als we bijna de bergen door zijn houdt de motor er mee op, hebben geen benzine meer, gelukkig ging het nu alleen maar naar beneden en konden we zo naar beneden rollen, er was een flink nadeel, als de motor het niet meer doet dan is ook de stuurbekrachtiging en het A.B.S. niet meer in werking, dus was het wel heel erg aan het stuur hangen en ze weten het daar, want precies onder aan de berg staat een benzinestation.
Zou dit vaker gebeuren?
De brandstof meter bleek niet goed te werken het ene moment gaf hij nog half aan om het volgende moment nog geen kwart tank aan te geven, op een weg van 39 mile waarvan 30 mile bergop zonder gasstation heb je dan dus een probleem.
Daarna een campground op gezocht, de campsite die we in gedachten hadden bij de LakeSite RV campground was een soort parkeerterrein bij een jachthaven (Marina), was dus 3x niks, er stond ook verder niemand.
Een stukje terug rijden was een KOA camping, alleen zijn deze vrij prijzig.
Daar hebben we eerst gegeten en zijn toen weer de berg op gegaan, hadden van het laatste stuk weinig gezien, alleen maar de weg omdat we zonder brandstof zaten.
We hadden een mooi uitzicht op Bear Lake en de valley waar het in ligt, daarna hebben we het meer rondgereden, een leuke route om de middag vol te maken, deze weg staat niet op de kaart maar rondom het Bear Lake ligt een asfaltweg, om 16.00uur waren we weer terug op de campground, daar de eerste kaarten gekocht voor de familie, morgen postzegels kopen en de kaarten op de post doen.
Campground KOA-Garden City kosten $ 25,00 met full hook-up
Vandaag 242 mile gereden.
Hoogte 5900 feet = 1770 meter.

Dag 4 vrijdag 12-09-2003 Garden City – Grand Teton NP

Al weer vroeg op, zo rond 06:30 uur, zijn nog steeds vroeg wakker van de jetleg, gelukkig is dat niet hinderlijk behalve dat je vroeg wakker bent, na het ontbijt om 08:00 uur gaan rijden.
Naar het Grand Teton N.P. via een toeristische route, je hebt een voordeel als je de US-89 noord aanhoud kom je in vanzelf in het stadje Jackson aan, wat de zuidingang van Grand Teton NP is.
Heel de US-89 vanaf Logan tot Jackson is een Scenic Route dus een schitterende route om te rijden.
Eerst een stukje langs Bear Lake ondertussen zitten we in Idaho via Montpelier gaan we dan Wyoming in en rijden we via Alpine waar we de Snakeriver oppikken om die stroomopwaarts te volgen naar Jackson.
Onderweg tussen Alpine en Jackson waren er veel wegwerkzaamheden, we werden dan in een file over 1 rijbaan geleid, voorop reed er dan een pilotcar, maximum snelheid in de werkvakken 15 mile, kan ook niet veel harder want je rijd over een puinbaan.
We waren dan ook vrij laat om naar huis te bellen, wat we zouden doen zo rond 12 uur plaatselijke tijd, het is in Nederland dan 20:00 uur.
Het stadje Jackson in gereden op zoek naar een parkeerplaats en een telefoon.
Dan is het altijd nog even zoeken, normaal zie je ze op iedere hoek van de straat maar nu net niet, na een klein stukje lopen vonden we een telefoon.
Jackson is een heel leuk stadje, echt iets voor toeristen, veel gallery’s erg duur dat wel.
Ook hadden ze er een mooi stadspark, voor de toegangen waren bogen gemaakt van geweien van de Deer (hert), er waren vier toegangen en in het midden van het park stond een monument voor gevallen soldaten uit de verschillende oorlogen, die in die plaats woonden, van de Eerste Wereld oorlog tot Dessertstorm en nu kunnen ze er waarschijnlijk nog meer namen bij zetten van de oorlog in Irak.
Daarna door gereden via de US-191 noord naar Grand Teton NP, eerst het visitorcenter bezocht en een Nationale Parkpas gekocht voor $ 50,00 kunnen we alle Nationale Parken in, dus sparen we weer geld uit.
Nog een stukje door het park gereden, jammer dat het wat regende en de bergen in de wolken zaten en daarna eerst de campground op gezocht, waar het zelfs nog even hagelde, boven op vloog er zelfs wat sneeuw.
De campground was er een in het park er zijn dan ook geen voorzieningen en je moet alles doen met wat je mee hebt, het ging weer zeer eenvoudig je zoekt een plaatsje en je doet het geld in een envelop, het flapje aan een paaltje bij je campsite en klaar is Kees, nog een rondje over de camping gewandeld, we gingen een koude nacht te gemoed, zo rond het vriespunt, de kachel stond heel de avond aan.
Campground Gros Ventre kosten $ 12,00 geen hook-up
Vandaag gereden 232 mile
Hoogte 6200 feet = 1860 meter

Dag 5 zaterdag 13-09-2003 Grand Teton NP

Na een heel koude nacht, de ijsbloemen stonden op de voorruit, om 07:00 uur opgestaan, op het gemak ontbeten en de nodige klusjes gedaan om 08:30 uur het park verder in gereden via de US-191 noord naar Colter Bay Village om de volgende campsite vast te leggen.
Onderweg onze eerste bizons gespot het was een kudde die daar gehouden word dus in een wei zoals je hier de koeien ziet en erg ver van de weg af.
Nu was het weer erg mistig en konden we nog de bergen niet zien, gelukkig kwam de zon door en trok de mist op.
Eerst een campsite voor de volgende nacht gaan reserveren, het is weekend en dan lopen de campgrounds vlug vol, het is weer het systeem wie het eerst komt.
Een route via de Teton Park Road terug door het park gereden, na de middag met de boot het Jenny Lake over gevaren om daar naar Hidden Falls en Inspiration Point te lopen, het was gezien de hoogte waar we op zaten een redelijk zware tocht om te beginnen, alsmaar berg op, een geluk dat we ook weer naar beneden moesten, met de boot ook weer terug, dat hoeft niet, je kon ook rond het meer naar de camper terug lopen, de hike zoals wij hem gelopen hebben was ongeveer 2,5 mile.
De route door het park vervolgt naar het Moose Visitor Center en daar de Menor’s Ferry bezocht met een replica van de eerste ferry over de Snakeriver en ook een kerkje met achter de preekstoel een prachtig uitzicht op de Grand Teton, helaas mochten we het kerkje niet in er was net een bruiloft aan de gang.
De naam van het kerkje is Chapel of the Transfiguration, het is mooi gerestaureert en word ook nog voor gewone diensten gebruikt.
Er moeten beren in het park lopen, maar we hebben er nog geen gezien, we hebben toen maar een knuffel beer gekocht.
Tot slot zijn we Signal Mountian nog opgereden voor het mooie uitzicht op het dal van de Snakeriver, eigenlijk werd het afgeraden om er met een camper op te rijden maar we zijn geen problemen tegengekomen alleen de parkeerplaatsen waren wat klein.
Nadat de mist was opgetrokken een heel mooie dag gehad, het was wel niet zo warm maar in ieder geval was het droog en we hadden fantastische bergen gezien.
Annie liep al heel de dag te niesen en met waterige ogen rond, lijkt veel op een allergische reactie op iets.
Doordat het gister erg koud werd hadden we een deken erbij gelegd, dat zou de enige mogelijkheid moeten zijn, omdat we al een paar dagen rond rijden en dit nog niet eerder gebeurt is, dus terug op de camping de dekens buiten gelegd om te luchten en uit te kloppen, maar zodra de dekens weer terug lagen begon het niesen weer meer te worden, conclusie dekens blijven in de kast en op zoek naar antihistamine.
Campground Colter Bay $ 12,00 geen hook-up
Vandaag gereden 109 mile
Hoogte 6900 feet = 2070 meter
Weersverwachting -7

Dag 6 zondag 14-09-2003 Grand Teton NP – Yellowstone NP

We hebben vannacht beneden geslapen op de bank, daar is het wat warmer dan in de cap-over, alleen dat bed is wel te kort en erg smal.
Om 07:45 uur opgestaan en om 08:45 uur waren we onderweg, eerst gaan tanken en water innemen, dan nog een stukje door Grand Teton NP gereden en verschillende stops gemaakt, om door te rijden naar Yellowstone NP, via de John D. Rockefeller Memorial Parkway, wat gewoon een onderdeel is van de US-89.
Het lag in de bedoeling om een campsite te boeken bij Flagg Ranch Village een private campground maar die was niet zo bijzonder en heel erg duur dus zijn we maar doorgereden.
Voor de middag waren we dus al in Yellowstone NP waar we eerst Lewis Lake bezocht hebben daar wat rondgekeken er gingen verschillende mensen het water op om te vissen ingepakt als eskimos want op en langs het meer was het steenkoud, de campground bij Lewis Lake was al gesloten voor het seizoen dus zijn we eerst doorgereden naar Grant Village om daar eerst een plaats op de campground te reserveren.
Onderweg van de South Entrance naar Grant Village zagen we al hele stukken van de grote branden uit 1988 en wat kleinere stukjes verbrand bos van dit jaar, ook op het moment dat wij er waren woede er nog verschillende branden maar gelukkig waren alle wegen weer toegankelijk want 2 weken voor we weg gingen was de weg naar de East Entrance richting Cody nog afgesloten en ook nu was dat nog mogelijk als de wind ging draaien.
Daarna op pad naar de warmwaterbronnen en geysers van de West Thumb.
Een heel rare gewaarwording, een gat in de aarde waar stoom en water uit komt, het idee dat de aardkorst daar zo dun is en de druk van binnen uit zo groot dat er spontaan gaten in de aarde vallen waar het gloeiend hete water naar buiten komt eigenlijk niet te bevatten.
Elke pool heeft zijn eigen naam en zijn eigen kleur wat weer afhankelijk is van de diepte en de temperatuur van het water, in een van de vele kleine pooltjes zagen we een spin die daar in leeft van de insecten die er in vallen.
Alleen de lucht die het water verspreid is niet zo geweldig, het ruikt naar zwavel of eigenlijk rotte eieren.
Het water uit de bronnen verdwijnt in het Yellowstone Lake toen we langs het meer reden zagen we ook nog verschillende andere bronnen gewoon aan de waterlijn, deze waren niet toegankelijk voor publiek.
Tijdens de rit richting Bridge Bay zagen we een Elk-bull de weg oversteken, wat een groot gewei hebben die dieren, hij bleef net niet lang genoeg staan om een foto te nemen, iets fotogenieker had wel gemogen.
Later zagen we een Bison langs de kant van de weg grazen, die kijken dus echt gemeen, zeker als hij maar op een meter of 5 van de camper staat, er wordt ook voor gewaarschuwd niet te dicht bij te komen, net zoals er gewaarschuwd wordt voor de beer, krijg je een folder over de gevaren van de bizon als je het park in komt.
Het was een mooie dag vandaag, de zon scheen volop.
De weersverwachting voor vannacht is -2 en voor morgen overdag 15-20 graden.
Campground Grant Village kosten $ 18.00 geen hook-up
Vandaag gereden 118 mile
Hoogte 7743 feet = 2357 meter

Dag 7 maandag 15-09-2003 Yellowstone NP

Na een verschrikkelijk slechte nacht (Annie) al om 07:00 uur opgestaan, gegeten en de dagelijkse klusjes, om 08:00 uur weg gereden, eerst de afvalwatertanks gaan legen en vers water innemen, doordat we al dagen in de parken kamperen en dus geen voorzieningen hebben, moeten we alles zelf verzorgen.
We zijn naar de gebieden waar de geysers en warmwaterpoelen (fire holes) zijn gereden.
Het is allemaal prachtig, maar nog steeds niet te begrijpen, dat het water van diep uit de aarde komt, vlak boven een manga laag en dat dan met zo’n kracht naar boven komt dat het meters de lucht in kan spuiten, het enige nadeel is de zwaveldamp.
De meeste geysers spuiten om een bepaalde tijd, soms om de paar minuten, maar het kan ook maar 2x per dag of eens in de 3 maanden.
Of zou het toch allemaal opzet zijn, om toeristen te trekken?
Als je een gebied met geysers in gaat moet je over een plankier lopen, omdat de aardkorst zo dun is dat je er door heen kan stappen en dan verbrand je levend, toch zien we naast het plankier uitwerpselen van Bisons, die wegen heel wat meer dan de gemiddelde mens.
Als je over de weg rijd zie je regelmatig stoom wolken boven de bomen uit komen, daar zijn dus ook weer fire holes.
Toen we van een bezoek aan de geysers terug naar de camper liepen lag er een Bison-bull aan de rand van een wandelpad, aan beide kanten van het pad stond een park ranger op te letten of alles wel goed ging, of dat de mensen er niet te dicht bij kwamen.
Later zagen we nog een hele kudde Bozons grazen, allemaal females met hun kalveren.
Het eerste gebied wat we tegen kwamen was rond Old Faithful, de camper geparkeerd op een van de gigantische parkeerterreinen en de wandelschoenen aangedaan, daarna eerst naar de oude getrouwe, we zijn niet op de tribune gaan zitten maar naar de achterkant van de heuvel gelopen zo stonden we gunstig voor de wind en het zicht is net zo mooi, omdat we lekker vroeg waren was het nog niet druk, toch een voordeel als je binnen het park kan slapen je bent dan voor de grote meute op de drukke plaatsen.
Binnen 10 minuten na aankomst gaf Old Faithful zijn kunststukje al te zien werkelijk schitterend, hierna doorgelopen over het plankier tot aan de Morning Glory Pool onderweg tientallen geysers gezien gelukkig ook verschillende die net water gaven als we er in de buurt waren via de Castle Geyser terug naar de camper en naar het volgende punt Het Biscuit Basin ook weer fire holes maar weer heel anders.
De volgende groep konden we vanuit de camper bekijken de Firehole Lake Drive brengt je in de auto langs de geysers je hoeft niet op het tegemoet komende verkeer te letten want het is een One Way Road, hierna de weg overgestoken naar de Fountain Paint Pot area en daar ook weer de wandeling langs de geysers gemaakt hierna nog het Midway Geyser Basin gedaan waar o.a. de Excelsior Geyser Crater een gigantische hoeveelheid warm water de Fireholeriver in laat lopen.
Voor vandaag genoeg warm en stinkend water gezien en dus vlak voor de afslag naar Madison de One Way Road ingedraaid die je langs de waterval in de Fireholeriver brengt
Ook kwamen we een Elk-bull tegen met een gebroken gewei, zielig hoor hij was nu niet aantrekkelijk voor de Elk dames, hij liep dan ook helemaal alleen, terwijl het brons tijd was en alle bullen al een harem hadden, moet hij nog een jaar wachten.
Bij campground lag een Elk-bull met zijn haren, de bull ligt dan ook triomfantelijk om zich heen te kijken op een kleine verhoging in het landschap zodat hij alles goed kan overzien, er stonden een paar honderd mensen om een en ander op de gevoelige plaat vast te leggen.
We hadden geluk, we hadden een van de laatste plaatsen op de campground, toen we het envelopje met de betaling in de daarvoor bestemde bus gingen doen werd net het bordje full opgehangen.
Campground Norris kosten $ 12,00 geen hook-up
Vandaag gereden 64 mile
Hoogte 7500 feet = 2250 meter

Dag 8 dinsdag 16-09-2003 Yellowstone NP

Vannacht weer in de cap-over geslapen, op de bank was ook niet je van het.
We werden gewekt door een grote onweersklap, het begon ook te regenen.
Om 09:00 uur naar het Norris Geyser Bassin gereden, net over de weg bij de camping, het was alleen net te ver om te lopen.
Het bassin was voor een gedeelte af gesloten, doordat er een verhoogde activiteit en temperstuur gemeten was er kunnen dan spontaan nieuwe geysers ontstaan.
Zou het dan toch echt een natuur verschijnsel zijn?
We hebben wel een deel van de route kunnen lopen maar de grote lope van de Back Basin was gesloten zodat we daar alleen Emerald Spring, Steamboat Geyser en Echinus Geyser konden bekijken, het Porcelain Basin was wel helemaal te lopen.
Daarna naar Mammoth Hot Spring, daar zijn terrassen te zien waar het water over heen loopt en door de afzetting van de mineralen uit het water zijn er terrassen gevormd.
Naar de Upper terrassen liep een weg die niet toegankelijk was voor campers, maar dat mocht ons niet tegen houden, deze weg toch gereden en het was goed te doen.
Bij de Lower terrassen een wandeling gemaakt, ook daar konden we niet overal lopen, omdat ze een nieuwe trap aan het maken waren, de oude was door een nieuwe bron te dicht bij het Geyser gebied gekomen.
Doordat we niet overal konden komen waren we vlugger klaar dan dat we gedacht hadden, daarom zijn we nog doorgereden naar Tower-Roosevelt daar staat in een zijdal de enige versteende boom van heel Yellowstone, voor we daar waren eerst maar gegeten en gewacht tot het wat minder regende, het was ondertussen gaan gieten.
Hierna doorgereden naar Tower Fall, op de weg van Roosevelt naar Tower Fall zagen we 2 bighornsheep, we konden alleen niet stoppen om een foto te maken omdat het te druk was op de weg, op de terug weg werd de lucht pik en pik zwart en ging het flink regenen en onweren.
We moesten nodig wassen en zijn dus op zoek gegaan naar een particuliere campground met laundry, deze was net buiten het park in Gardiner we zitten nu in Montana en omdat we ook nog wat boodschappen nodig hadden kwam dat goed uit.
Ook moesten we nog steeds antihistamine kopen, Annie had nog steeds last van een allergie.
Het stadje was 3x niks, niet eens een fatsoenlijke winkel en al helemaal geen drugstore, nog maar een dag niesen!
Op campground 2 machines was gedraaid en gedroogd.
Campground Rocky Mountain RV Park kosten $ 28,00 met full hook-up.
Vandaag gereden 79 mile
Hoogte 5200 feet = 1560 meter

Dag 9 woensdag 17-09-2003 Yellowstone NP - Cody

Om 08:30 uur weer onderweg naar de Yellowstone Canyon, waar de bergen een waar kleuren palet zijn.
Het park weer in door de enorme poort die de North Entrance vormt, dit was in de begin jaren de hoofdingang van het park, omdat de weg tussen Roosevelt en Canyon Village gesloten is i.v.m een wegreconstructie zijn we eerst terug gereden naar Norris en daar de weg dwars door het park naar Canyon Village genomen.
Het had die nacht gesneeuwd en alles zag wit, ook onderweg kregen we nog wat sneeuw.
Eerst een paar boodschappen gedaan, we hadden gehoord van mensen op de camping dat erin Canyon Village een redelijke winkel was, ze hadden in ieder geval antihistamine (Benadryl), omdat het bijna einde seizoen was hadden ze niet meer echt veel, ook het postkantoor had geen postzegels meer, die ging de volgende dag al dicht.
De wandelingen die we gepland hadden hebben we allemaal kunnen doen, alleen was het ijzig koud.
De Lower en Upper Fall hebben we van alle kanten kunnen bekijken, eerst via de North Rim en vervolgens via de South Rim, om de Lower Fall vanaf onderen te bekijken moesten we wel heel veel moeite doen, via de Uncle Tom’s Trail moesten we 150 meter naar beneden over een steile weg en een trap, de meeste moeite hadden we om weer boven te komen, we moesten dan ook regelmatig rusten, deze trail word dan ook afgeraden voor mensen met hart, long of andere gezondheids problemen maar over stevige rokers werd niets gezegd .
Onderweg hadden we veel last van opstoppingen, moesten dan soms wel 20 minuten wachten om door te kunnen rijden, overal waren ze aan de weg bezig, er was maar 1 rijbaan beschikbaar en dan over een flinke afstand, als er dan een kant mocht gaan rijden waren het ook hele files, vooraf gegaan door een pilotcar.
Onze laatste stop was een serie modderpoelen met de naam Mud Volcano, wat ook weer een flinke klim was, maar als je slim was nam je de makkelijkste kant naar boven en de moeilijkste naar beneden.
Nog even gas getankt bij Fishing Bridge, doordat we steeds op campings staan zonder voorzieningen gaat het gas er goed door heen, voor de verwarming, warm water, en de koelkast.
We waren van plan om deze nacht ook nog in het park te slapen, maar hebben besloten om toch maar door te rijden naar Cody, we dachten ook dat het lager zou liggen, maar dat scheelde niet zoveel, hadden onderweg een flinke sneeuwbui, voor onze begrippen een sneeuwstorm.
Dus via de East Entrance het park uit en over de US-14 naar Cody gereden.
In Cody een Good Sam camping gevonden.
We lopen anderhalve dag voor op het schema, doordat we in Yellowstone niet alles konden zien wat we wilden.
Campground Ponderosa Trading Post kosten $ 22.89 met GS korting en full hook-up.
Vandaag gereden 142 mile
Hoogte 5080 feet = 1524 meter

Dag 10 donderdag 18-09-2003 Cody – Bighorn NRA

Vanmorgen een beetje uit geslapen, tot 08:00 uur, we slapen nog steeds in de cap over, ondanks dat het vriest, we laten nu de kachel een beetje bij staan, dan is het in ieder geval niet zo koud.
Cody is een stadje dat bekent geworden is door Buffalo Bill, die was beroemd geworden door zijn Wild West shows, er is in Cody nog een saloon waar een kersenhouten bar staat, die hem werd geschonken door de Engelse Koningin.
Doordat we zover voorlopen op het schema alles op zijn gemak gedaan, om 10:00 uur boodschappen gaan doen, eerst naar de Wal-Mart, daar Benadryl gekocht, was de helft goedkoper dan in het park, ook 2 koffiemugs gekocht, blijft de koffie lekker warm.
Daarna hebben bij een Outlet Trading Post wandelstokken gekocht, stokken die je uit kan schuiven, zo kunnen ze goed in de koffer, de stokken kosten normaal $ 129,95 nu voor $ 46.95, ook sandalen gekocht van $ 89.95 voor $ 32.95, bespaarden we mooi $ 140.
Toen moesten we nog de rest van de boodschappen doen bij Albertsons, daar bespaarden we weer $ 18.66 met onze savingscard, zelf op sigaretten krijg je korting, daar bespaarden we nog eens $17.20 op.
Omdat ze in Wyoming geen bier mogen verkopen in de supermarkt, moeten we nog naar de drankwinkel voor bier.
Toen eindelijk een HAMBURGER met FRIET, wilde dat al een paar dagen, gehaald bij Wendy’s daar hebben ze echt de lekkerste hamburgers (echt vlees).
Daarna zijn we vertrokken richting Bighorn Canyon NRA, via de US-14A bij Lovell eerst nog het visitor center bezocht dat is namelijk niet in het park zelf, aan de dienstdoende ranger gevraagd of de campgrounds binnen het park nog open waren, dat waren ze maar er was geen water meer en ook het dumpstation was al gesloten, ook de boatramp bij Horseshoe Bend was dicht vanwege de lage waterstand, toen we die de volgende dag bezochten kon ik dat goed begrijpen als je beneden aan de ramp was moest je nog zeker 2 mile door de modder voordat je bevaarbaar water tegen kwam.
We zijn in een keer doorgereden naar het eind van het park bij Barry’s Landing, hier zaten we weer in Montana, in de omgeving van de boatramp wat rondgekeken en daar verschillende cactussen en yucca’s gevonden, de campground was vlak bij de boatramp, we stonden echt midden in de middle of no ware, er stonden s’avonds nog 3 andere campers verder niks, er was ook maar plaats voor 14 eenheden.
We zagen hier Big Horn sheep, er liep een flinke groep in een rivier bedding, later op de camping zagen we er nog 4 die tegen de bergwand op liepen.
We zijn een flink stuk gedaald vandaag.
Campground Barry’s Landing kosten $0,00 geen hook-up, volgens het campgroundboek $5,00 maar we konden niets vinden waar we de centen kwijt konden en ook de ranger die in de loop van de avond langs kwam gebaarde van niets dus misschien koste het niets omdat het buiten het seizoen was.
Vandaag gereden 84 mile
Hoogte 4200 feet = 1260 meter

Dag 11 vrijdag 19-09-2003 Bighorn Canyon NRA - Gillete

Heerlijk geslapen, het is nu een stuk warmer, nu we zoveel gedaald zijn.
Na het ontbijt en de gebruikelijke klusjes, zijn we naar Devil Canyon Overlook gereden.
In het gebied waar we nu zijn lopen nog wilde mustangs rond, helemaal wild leven ze niet meer, ze worden gevoed op een ranch daar, ze lopen wel gewoon los in het gebied.
Devil Canyon lijkt een beetje op de Grand Canyon, maar dan een stuk kleiner.
Na een kort bezoekje aan Horseshoe Bend waar niets te beleven viel door de lage waterstand het park weer verlaten en verder over de US-14A oost richting Burgess Junction, deze route wordt afgeraden voor campers, ook op de campground in Cody werden we er voor gewaarschuuwd, ik denk dat het is omdat de weg op een gegeven moment heel erg stijl is, maar we kwamen toch ook nog Class A campers tegen van 36 feet dus waren we niet de enige die het er op waagden, het is dan ook een schitterende route dwars door het Bighorn forest de bergen over naar Medcineweel, dat is een heilig gebied van de indianen, alleen ligt het op 10.000 feet en was het er zeer koud, op sommige plaatsen lag er nog sneeuw.
Ook moesten we 1.5 mile rijden, over een heel slechte onverharde weg en dan nog een heel stuk lopen voor er konden komen, er dus toch maar vanaf gezien.
Bij Burgess Junction komen de US-14 uit Cody en US-14A weer samen om bij Ranchester op de I-90 uit te komen.
Daarna alleen maar over de I-90 oost gereden, heel erg saai, alles wat we zagen waren heuvels met dezelfde begroeiing, koeien en herten.
We lopen nog steeds voor op het schema, zijn nu ook weer verder gereden dan gepland stond, dat maakt de volgende reis dag wat korter.
Campground Green Three’s Crazy Woman in Gillette $21.49 met full hook-up
Vandaag gereden 237 mile
Hoogte 4500 feet = 1350 meter
Temperatuur 23 graden

Dag 12 zaterdag 20-09-2003 Gillete – Devils Tower NM - Wall

Toch goed kunnen slapen, ondanks dat er de hele nacht een goederentrein langs reed en die moest ook nog steeds blazen, hier blazen ze bij ieder overgang die de trein moet passeren.
Om 08:45 uur weer gaan rijden, eerst nog een stuk over de I-90 oost en bij exit 153 de US-14 / S-24 noord genomen en naar Devils Tower NM gereden, ook weer een heilige berg voor de indianen, het is ook een geliefde plek voor bergbeklimmers, we zagen er verschillende in de touwen hangen om naar boven te klimmen.
Wij hebben een wandeling rond de berg gemaakt, de Tower Trail 1,3 mile en niet al te moeilijk zodat je hem langs alle kanten kon bekijken.

LEGENDE VAN MATEO TEPEE (DEVILS TOWER)


Er waren eens 8 kinderen aan het spelen, 7 zusjes en een broer.
Plotseling verstijfde het jongetje;
Hij beefde heel erg en begon op handen en voeten te lopen.
Zijn vingers werden klauwen en zijn lichaam raakt helemaal bedekt
met een dikke vacht.
Waar zo-even nog het jongetje stond,
Was nu een beer verschenen.
De zusjes waren doods bang en zetten het op een lopen.
De beer kwam achter hun aan.
Hollend kwamen de meisjes bij een stomp van een boom die hen
toe riep op hem te klimmen.
Zij gehoorzaamden en de boom begon snel te groeien.
De beer wilde de zusjes doden, maar zij waren net buiten bereik
Woedend graaide hij met zijn klauwen tegen de boom, waarbij hij de barst los scheurde en diepe groeven trok in de stam.
De boom bracht de meisjes naar de hemel,
waar zij de 7 sterren van de Grote Beer werden.
Van de boom bleef alleen het onderste deel van de stam over en versteende.
De groeven die de klauwen van de beer maakte zijn nog steeds zichtbaar.


Ook zagen we prairie dogs, dat zijn een soort grondeekhoorns, ze lijken wel wat op marmotten maar dan groter,
Ze doen niets anders dan gangen graven.
Hierna moesten we terug rijden naar de plaats waar we getankt hadden, we hadden de benzinedop daar laten liggen, toen we daar kwamen lag hij nog netjes op dezelfde plaats als waar ik heb had neergelegd.
Over de I-90 oost naar onze volgende state, South Dakota, verder richting Badlands gereden, wat ook weer een slaapverwekende rit was, Annie kon dan ook haar ogen niet altijd open houden, het waaide behoorlijk hard op deze weg.
In Wall een plekje voor de nacht gevonden.
Weer een stuk gedaald.
Campground, Arrow CG, kosten $ 19.44 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 274 mile
Hoogte 2800 feet = 840 meter

Dag 13 zondag 21-09-2003 Wall - Badlands NP

Vanmorgen uitgeslapen en om 10:00 uur zijn we te voet naar de Wall Drug gegaan, dat is een winkelcentra met oude winkeltjes.
De Wall Drug is opgericht door een echtpaar dat daar een winkeltje had wat voor geen meter liep.
Om wat aan de bekendheid te doen zijn ze borden langs de weg gaan zetten met de tekst ’Gratis IJswater’ voor ze terug thuis waren stonden de eerste klanten al in de winkel, vanaf die tijd liep de winkel goed.
Er werden zelfs borden in bijna alle staten van Amerika gezet tot de vrouw van President Johnson, zich daar zo aan ergerde dat ze weg moesten, nu staan ze nog steeds in de staat South Dakota.
Het is de loop van de jaren steeds uitgebreid en onder tussen is het een toeristtrap met een soort kermis vermaak, met zingende cowboys, indianen een grote T-Rex spuwt er om de zoveel tijd vuur, als je overal maar geld in deponeert.
Natuurlijk zijn er ook de gebruikelijke souvenirwinkels.
We hebben een varken op een motor en een placemat met een cactus gekocht en van de staten waar we de afgelopen jaren zijn geweest een magneet in de vorm van de betreffende state.
Daarna terug naar de campground om de camper op te halen.
Om 13:00 uur naar huis gebeld, wat in etappe’s ging, de eerste keer hadden we geen pen bij ons om een nummer op te schrijven, de tweede keer, kregen we de ingesprektoon, bij de derde keer lukte het eindelijk waren onder tussen wel een half uur te laat.
We waren toen al op de camping waar we wilden overnachten, toen we daar stopten kwam er een echtpaar naar ons toe en die vertelde dat er alleen nog elektra was en verder alles gesloten was, de campground stond te koop, er hing wel een nightbox aan de muur om je geld in te doen maar betalen voor hook-ups die er niet zijn was niet ons idee.
We zouden toch maar 1 nacht hier blijven en de volgende nacht aan de andere kant van het park slapen, nu maar besloten om dan 2 nachten daar te slapen.
In het park eerst gegeten en visitor center en een overlook bezocht, voor we een wandeling wilden gaan maken werd de lucht pikzwart, toch de wandeling kunnen doen de Door Trail ¾ mile en rolstoel vriendelijk dus niet echt moeilijk, daarna ging het regenen.
Onderweg cactussen gezien, in het park moest een Coryphantha viviparra te vinden zijn, terwijl ik andere cactussen aan het fotograferen was, trapte Annie er bijna op 1 en dat was dan ook de enige die we gevonden hebben.
Campground, Badlands Interior Campground and Motel, kosten $ 14.95 met GS korting met full hook-up.
Vandaag gereden 33 mile.

Dag 14 maandag 22-09-2003 Badlands NP

Vanmorgen geslapen tot de wekker afliep om 08:00 uur uit bed, en om 09:00 uur zijn we het park ingereden.
We hebben onze wandelstokken uit geprobeerd op een wandeling over en door de bergen, die ongeveer anderhalf uur duurde, het liep een stuk makkelijker als je steun had met klimmen en dalen.
Eerst de Window Trail gedaan ook weer een rolstoelpad van ¼ mile met op het eind een mooi viewpoint, daarna de North Trail dat is wel een stevige hike, op het eind kijk je op het visitor center en de valley richting Interior, er was een stukje bij dat we over een ladder naar boven moesten klimmen, deze ladder bestond uit 2 staaldraden met daar tussen ronde houten palen als trede, heel erg steil, terug moesten we over dat zelfde stukje maar nu naar beneden, je moest achteruit de ladder af.
Op de Cliff Shelf Nature Trail kwamen we een ratelslang tegen, wat bij sommige mensen paniek veroorzaakte, maar de slang verdween vlug onder de struiken, ik kon hem daarbij nog net fotograferen eindelijk na drie reizen.
Daarna het park door gereden en wat kleinere wandelingen gemaakt.
Ook zijn we naar een veld geweest waar prairie dogs zitten, de Roberts Prairie Dog Town aan de westkant van het park niet de weg naar Wall volgen maar linksaf 5 mile over een gravelroad, heel leuke beestjes, die heel jammer door sommige mensen gevoed worden, want dan gaan ze zo leuk recht op zitten.
Voor de beestjes is dat dodelijk zeker als men ze chips voert, zout staat niet op hun menulijst en volgens mij drinken ze niet dus gaan ze dood.
Er liepen ook 2 coyote’s rond, we zagen duidelijk dat ze aan het jagen waren, ze slopen over het veld, ze eten o.a. prairie dogs, ook zagen we verschillende roofvogels boven de kolonie zweven.
Daarna deden we de mooiste maar moeilijkste klim, de Saddle Pass Trail met een gedeelte van de Medicine Root Trail er achteraan, eerst stijl een bergpas door op handen en voeten, lang leve de wandelstokken, boven kwamen we op een grote vlakte, die je helemaal over kon steken, wij hebben hem tot ongeveer de helft gedaan, waren toen al ruim een uur onderweg en het liep tegen 17.00 uur.
We zouden de trial helemaal rond moeten doen en het feit dat het vroeg donker wordt, vonden we het een te groot risico om verder te gaan.
We moesten niet voor niets onze namen en waar we naar toe gingen in een boek schrijven aan het begin van de trail, het was dus een redelijk gevaarlijke trail.
Terug naar beneden was een hele klus, doordat het zo stijl was en er los grind lag was het uit kijken om niet te glijden.
Het was toch een klim die de moeite waard was, de mensen die we gisteren hadden gesproken hadden ons op die trail gewezen.
Op de camping gegeten en gedoucht en de was gedaan.
Campground, als gisteren, kosten $ 14.95
Vandaag gereden 78 mile

Dag 15 dinsdag 23-09-2003 Badlands - Sidney

Vanmorgen om 09:00 uur gaan rijden, het zou weer een reis dag worden, over heel saaie wegen.
Het enige wat de saaiheid onderbrak was zo’n 1000 stuks cattle die verhuisd werden door echte cowboys, daar hebben we een poosje achter moeten rijden gewoon op de hyway, want opzij gaan die beesten niet en al gaan ze opzij je weet nooit of er 1 zo stom is om voor je auto te gaan lopen.
Waar we ook heel veel last van hadden onder weg waren sprinkhanen en niet van die hele kleintjes.
De camper zag er niet uit van al de lijken die aan de voorkant bleven kleven.
Via de S-44 en S-73 zuid naar onze zevende state van deze reis gereden, Nebraska, via de S-61 zuid tot Ogallala en daar de I-80 west op.
Het waaide flink onderweg.
Naar mate de dag vorderde werd het steeds warmer, toen we op de campground kwamen was het 29 graden.
De campground hoorde bij een grote winkelketen die gespecialiseerd is in outdoor sport, dus vissen jagen enz. als je inschreef voor de campground kreeg je gelijk een prijslijst voor de winkel we zijn wel geschrokken van de prijzen die daar in stonden.
Na het eten hadden we zin in een milk shake, de Mac. was dicht bij, alleen moesten we dan de rijweg oversteken,
Je zag de automobilisten denken, welke stomme toerist gaat er nu lopen en dan ook nog op een rijweg, ze deden dan ook niks anders dan toeteren en met de lichten knipperen.
De shake smaakte er niet minder om.
Campground Cabela’s, kosten $ 22,00 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 311 mile
Hoogte 4000 feet = 1200 meter

Dag 16 woensdag 24-09-2003 Sidney – Rocky Mountain NP

Om 09:00 uur weg gereden van de camping richting Rocky Mountains, onder weg goed uit gekeken naar Albertsons, omdat we nodig boodschappen moesten doen, alleen geen Albertsons gezien.
We zagen onderweg wel billboards met teksten over goedkope sigaretten, die hebben we dan ook gevonden, gelijk maar veel ingeslagen, kostten 2 dollar per pakje, ander ongeveer 4 dollar.
De benzine is in Wyoming ook een stuk goedkoper dan in Nebraska, we moesten maar een klein stukje door Wyoming, maar hebben er wel getankt $ 1.479 per gallon de goedkoopste van deze reis.
Weer over de I-80 west tot Cheyenne en daar de I-25 zuid genomen tot exit 257 de US-34 west op om via Loveland en Estes Park naar Rocky Mountain NP te rijden.
Vlak voor we de Rocky’s in gingen waren er winkels genoeg in Loveland, konden alleen niet zo vlug een Albertsons vinden wel een Wal Markt, toen we de afslag naar de Wal Markt namen zagen we ineens een Albertsons, daar toen maar naar toe gereden en een flinke voorraad ingeslagen.
Even later reden we in de bergen, daar eerst een rustige plek op gezocht waar we konden eten en van het uitzicht genieten.
Daarna door gereden naar de campground binnen het park waar we weer zelf een plek moesten uitzoeken en doormiddel van het envelop systeem moesten betalen, we hebben voor 2 nachten gereserveerd.
Daarna zijn we nog een stukje door het park gereden toen we op een turnout stonden om van West Horseshoe Park te genieten kwamen er een stuk of 5 eksters die zich te goed deden aan de sprinkhaanlijken die aan de bumper en grill van de camper zaten.
Daarna op het gemak terug naar de campground, op de weg van het Moraine Park Museum naar de campground stonden inmiddels wel 100 auto met mensen te wachten tot de kudde met Elk uit de bosrand kwamen om in de valley te grazen, gedurende de avond hoorden je de bullen roepen met een hoge fluittoon.
Omdat wij in Yellowstone NP al een grote groep van dichterbij hadden gezien zijn we er niet meer naar toe gegaan.
Morgen komt het echte werken, lopen op ruim 8000 feet.
Campground Moraine Park kosten $ 18.00 geen hook-up
Vandaag gereden 229 mile
Hoogte 8150 feet = 2445 meter

Dag 17 donderdag 25-09-2003 Rocky Mountain NP

Van morgen met de camper naar het parkeerterrein bij Glacier Basin Campground om daar de Park & Ride shutllebus te nemen die ons verder naar boven zal brengen.
Er waren grote wegwerkzaamheden in het park en daarom hadden ze de weg af gesloten en reed er een gratis bus.
Boven gekomen eerst naar de Albertafalls gelopen, een leuke route naar een mooie waterval, die klim viel nog al mee, daarna weer naar beneden, toen konden we kiezen of we gaan met de bus mee naar Bear Lake of we gaan lopen, wij kozen er voor om te gaan lopen.
De wandeling was op zich niet zo zwaar, maar op 9627 feet = 2888 meter was het een stuk moeilijker, de lucht was erg ijl en een inspanning kostte veel energie.
We hebben ook het rondje rond Bear Lake gelopen, een korte wandelingrond een schitterend meertje, niet echt moeilijk want met wat hulp was het zelfs met een rolstoel te doen, wel met de klok mee want anders zat er nog een klein klimmetje in, daarna weer lopend richting Bierstad Lake dat viel zeker op het eerste stuk tegen we moesten nog behoorlijk klimmen dus de hikesticks kwamen weer goed van pas, rond Bierstad Lake kon je ook weer een rondje maken, maar we hadden besloten om het toch niet te doen omdat je alsmaar in het bos liep met nu en dan een doorzicht op het meertje, het was daarna nog een heel eind naar beneden tot de parking.
Door het bos, waar beren moesten zitten, verder gelopen, de pad was redelijk begaanbaar tot we flink moesten gaan dalen, dat was lopen in een spoor waar in het voorjaar het smeltwater door heen raast, grote en kleine keien lagen hier los, het was goed uitkijken waar je liep om niet uit te glijden.
Annie keek dus niet goed uit en gleed weg, resultaat een geschaafde arm en een beschadigt ego.
Na ongeveer 5 uur lopen kwamen we weer op het parkeerterrein waar de camper stond.
De afstand die we gelopen hadden was 6.8. mile = 10.940 meter.
Terug op de camping nog buiten gezeten tot er meer wind kwam en het te fris werd.
CAMPGROUND Moraine Park kosten $ 18.00 geen hook-up.
Vandaag gereden 11 mile
Hoogte 8150 feet = 2445 meter

Dag 18 vrijdag 26-09-2003 Rocky Moutain NP

Vannacht niet zo goed geslapen, het was hard gaan waaien en de camper stond nogal te wiebelen, daardoor al om 07:30 uur op gestaan.
Om 08:45 uur al van de camping gereden, letterlijk de bergen over naar de andere kant van de Rocky’s.
Eerst het stuk weg naar Fall River Entrance gereden en het stuk asfaltweg naar Endovalley daarna teruggereden want de rest van de Old Fall River Road is dirtroad en verboden voor campers ook willen we nog een trail lopen en die ligt aan de Trail Ridge Road.
Het hoogste punt waar we geweest zijn lag op 12.183 feet = 3713 meter, het was daar erg koud, toch groeien hier ook planten, maar dan wel heel dicht bij de grond, we hebben nog een wandeling gemaakt, de Tundra Communities Trail, over een Alpentoendra.
Zeker voor mij een schitterende wandeling met al die miniatuur alpenplantjes met o.a. een gentiaan die alleen in dit gebied groeit en wilgensoorten van maximaal 5 centimeter hoog.
Het was een zware wandeling, hoewel hij staat aangegeven als rolstoelvriendelijk maar dan wel met 3 potige hulpjes om te duwen want er zat toch nog een flinke klim in, en dan met de kou en de ijle lucht, heel vermoeiend, het was ook te koud om eens lang te rusten.
Een voordeel van mijn hobby is dan weer dat je heel vaak stopt om plantjes te bekijken en te fotograferen, dat laatste vraagt dan toch ook weer dat je ademhaling rustig is anders krijg je van die aardbeving foto's.
Daarna nog even gestopt bij het Apine visitor center maar daar was niet zo veel meer te vinden, de toiletten waren er zelfs al gesloten, alleen de pit toiletten op de parking waren nog open, het kon ieder moment gaan sneeuwen en als het daar sneeuwt dan sneeuwt het ook een paar meter en dat kan dan gemakkelijk tot mei blijven liggen.
Terug naar beneden werd het steeds warmer, onderweg nog twee wandelingen gemaakt, eerst een stukje van de Colorado River Trail gelopen en op de parking de lunch gebruikt en daarna naar een nederzetting die boeren zo rond 1930 hadden gebouwd de Never Summer Ranch, ook hier waren de huisjes ook afgesloten voor de winter zodat je alleen de buitenkant maar kon bekijken.
Ook hier zijn we de Continental Divide weer gepasseerd, iets wat we op deze reis wel een keer of zeven gedaan hebben.
Dat is de scheidingslijn die over het hele contingent loopt van noord naar zuid, al het water wat aan de westkant valt gaat naar de Grote oceaan en al het water wat aan de oostkant valt loopt naar de Atlantische oceaan.
Nog even hoop gehad dat we nog een Moose konden spotten want die moeten hier lopen maar helaas dat is weer iets voor een volgende trip, samen met beren en wolven die we ook nog niet gezien hebben.
Zodoende waren we al om 15.00 uur op de campground.
De camper van binnen maar eens schoongemaakt en nog een poosje buiten gezeten en nog een beetje bij de campground langs de Colorado gelopen en foto's gemaakt.
Campground, Winding River Resort Village $ 26.64 met GS korting en full hook-up.
Vandaag gereden 52 mile
Hoogte 8672 feet = 2601 meter

Dag 19 zaterdag 27-09-2003 Rocky Mountain NP – Black Canyon of de Gunnison NP

Vandaag was het weer een reisdag, zo rond 09:30 uur van de camping weg gereden.
De route ging bijna helemaal over binnenwegen, hebben maar een klein stukje Interstate gehad, dat ging wel berg opwaarts hebben zelfs nog een stuk in de sneeuw gereden.
Het afdalen ging flink steil naar beneden, voor vrachtauto’s waren er grind bakken bergopwaarts aan gelegd, zodat ze daar in konden rijden als de remmen het zouden begeven.
Eerst een stukje US-34 zuid langs Grand Lake naar Granby, daar de US- 40 zuid op waar we flink moesten klimmen en weer dalen daarna via de exit 232 de I-70 west op daar rij je door de Eisenhower memorial tunnel wat ook weer goed omhoog en omlaag ging via exit 195 naar de US-91 zuid, om 12:00 uur in Leadville naar huis gebeld, alles was daar oké, werd ons verteld, de kat (Puck) was ook weer terug gekomen naar haar logeeradres, ze was weggelopen en na 4 dagen weer terug gekomen, ook nog wat boodschappen gedaan en getankt.
Daarna de US-24 zuid op tot Poncha Springs en daar de US-50 west op een route door een mooi en afwisselend gebied gereden, mooie bergwanden met de beplanting in herfstkleuren.
Via de S-347 noord kom je dan in Black Canyon of the Gunnison NP.
We waren om 16.45 in het visitor center, konden daar net nog terecht, ze sloten om 17.00 uur, meteen het krantje en de plattegrond mee genomen.
Daarna de campground in het park op gezocht, we konden weer kiezen en betalen met het beroemde envelopje.
Je kon wel merken dat het nog een redelijk onbekend park is want ondanks dat het weekend is staan er maar 6 campers en 2 tenten.
Het was er lekker weer ongeveer 25 graden.
Campground Black Canyon of the Gunnison kosten $ 10.00 met Electra hook-up.
Vandaag gereden 317 mile.
Hoogte 8320 feet = 2536 meter.

Dag 20 zondag 28-09-2003 Black Canyon of the Gunnison NP

Vandaag op het gemak de Black Canyon of the Gunnison bekeken, de canyon is klein, maar je kon er veel korte wandelingen maken op de rim naar de viewpoints, als je wat wilde zien van de canyon kon dus niet anders op een paar viewpoint na die gelijk aan de weg lagen.
We hebben dan ook gelopen van 9.30 uur tot 16.30, de stukjes die we moesten rijden waren heel kort.
Bij het visitorcenter ligt 1 van de 2 wat langere hikes de Oak Flat Trail niet zo moeilijk redelijk vlak dus een goede om de spieren los te maken
De canyon is smal maar heel diep, de vegetatie is heel verschillend, niet alleen dennenbomen maar ook eik, wat een heel mooie kleur rood aan het landschap gaf.
Ook cactussen en yucca’s gezien, alles was wel klein en laag bij de grond, hieraan kon je zien dat de winters daar koud zijn.
Onze laatste wandeling was aan het einde van de South Rim Road, deze was berg op het was de moeilijkste hike op de rim, er zijn ook een paar mogelijkheden om af te dalen tot bij de river maar die zijn alleen aan te raden voor ervaren bergwandelaars en is echt zwaar bijna 800 meter stijl naar beneden.
Op het eindpunt van de Warner Point Nature Trail hebben we nog een poos van het uitzicht zitten genieten, je kijkt op de North Rim die een stuk lager ligt, omdat je op dit punt in een bocht van de canyon zit kan je richting het noord-westen de canyon langzaam zien afbouwen tot een breed dal, kijk je naar het zuid-westen dan kan je Montrose bijna zien liggen.
De North Rim is alleen bereikbaar over een gravelroad vanuit Crawford ook daar is een kleine campground, de North Rim is alleen in de zomer geopend, en erg in trek bij mensen die van lange meerdaagse hikes houden, overigens is de campground op de South Rim ook ’s winters gesloten.
Het weer was fantastisch, we konden nu eindelijk een kleurtje op doen.
Terug op de camping heb ik onze wandelstokken versierd met plaatjes van de canyon en van Amerika, deze rage die in Europa al jaren bestaat begint nu ook in Amerika te komen.
Campground Black Canyon of the Gunnison, kosten $ 10.00 met Electra hook-up.
Vandaag gereden 15 mile
Hoogte 8320 feet = 2536 meter.

Dag 21 maandag 29-09-2003 Black Canyon of the Gunnison - Moab

Vandaag in onze zomerkleding naar Moab gereden, waar we 3 dagen zullen blijven.
Dus eerst het park uit terug naar de US-50 west en via Montrose naar Grand Junction gereden, onderweg tussen Montrose en Delta waren ze de weg aan het verdubbelen maar dat gaf weinig vertraging.
In Grand Junction nog boodschappen gedaan, deze keer niet bij Albertsons maar in de City Market, ook hier hadden ze weer een value card, deze gehaald bij de klantenservice.
Bij het afrekenen, bleek dat we met deze kaart 21.18 dollar bespaart hadden, dat was 32% van het totale bedrag.
In Amerika geeft de kassabon aan hoeveel je bespaart hebt en hoeveel procent dat is van het totaal, de caissière omcirkelt dat nog eens met rood en verteld het je ook nog eens een keer.
Na een stuk I-70 west verder over een toeristische route, door de bergen en langs de Colorado River tot bij Moab.
Bij exit 202 er af naar de S-128 west dit kan ook al bij exit 212 maar het stukje weg tussen deze exit en Cisco is erg slecht.
Zodat de S-128 met de Colorado River mee loopt word het echt een schitterende Scenic Route, onderweg op een turnout met zicht op de river van onze lunch genoten om daarna de route te vervolgen, vooral het laatste stuk vanaf Castle Valley tot Moab is schitterend men rijd er op riviernivo tussen al die mooie rode bergen met aan de andere kant van de river zicht op Arches NP, ook vanaf deze kant kan met verschillende Arches zien, doordat het pas had geregend waren de bomen en struiken fris groen en dat tegen het rode gesteente heel mooi.
Aan het eind kom je op de US-191 deze zuid genomen richting Moab en na 1 mile kramen we de uitgezochte campground al tegen.
De Good Sam pas die we in het begin van de reis gekocht hadden heeft zich al terug betaald.
We konden hier ook meteen de jeep/vaartocht reserveren, die staat nu voor morgen gepland.
Het weer was hier heel lekker, het was zelfs heet 32 graden.
Zijn nog wezen zwemmem, alleen was het water ijskoud, hebben toen lekker in de bubbelbad gelegen.
Konden heel de avond buiten zitten.
Campground, Slickrock kosten $ 25.56 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 184 mile
Hoogte 4000 feet = 1200 meter

Dag 22 dinsdag 30-09-2003 Canyonlands NP (Island in the Sky) – Colorado River - Jeeptour/Jetboat

Vandaag vroeg op moeten staan, om 07:00 uur, we zouden om 08:00 uur op gepikt worden door een bus van Tag-a-Long om een jeep tour te gaan doen en varen over de Colorado river.
Het werd 08:15 uur voor ze ons op pikten, het maar een klein stukje van de campground naar hun kantoor, daar moesten we nog papieren onder tekenen, dat zij nergens verantwoordelijk voor waren, alles op eigen risico, achteraf was dat goed te begrijpen.
Het begon al dat Annie haar knie open haalde aan een scherpe rand van de jeep, wel pleisters bij maar geen schaar.
We hebben er voor gekozen om eerst met een 4x4 de canyon in te gaan en in de boottocht te bewaren voor de middag.
We reden naar Canyonsland en daar gingen we naar beneden via de Shafer Trail Road en de Potash Road dat zijn heel smalle wegen met veel haarspeld bochten, het was dan ook ontzettend steil.
Het ene moment rij je over grote keien en het volgen door los en diep zand, je kunt deze route ook met een mountainbike doen, je word dan boven afgezet en kan naar beneden rijden, of andersom maar vreemd genoeg word dat niet zo veel gedaan.
Onderweg werd verschillende keren gestopt, dan werd er uitleg gegeven over de canyon en wat er te vinden was, zo zagen we een auto in een afgrond liggen die de weg had gemist, een mooie arch waar ooit nog eens iemand met een vwbus overheen was gereden en daar foto’s van heeft gemaakt om zijn bedrijfje te promoten, ook zagen we een dinosaurusbot in de rotsen zitten en een nest van een black widow, onderweg was er ook een dixie gezet voor de hoge nood.
We moesten echt helemaal naar beneden, want daar was de Colorado river waar we na de middag gingen varen.
De rit naar beneden duurde 4 uur, daar zou de boot die s’ochtends vertrokken was ook zijn en dan werd er geruild de mensen van de boot gingen in de middag over die verschrikkelijke weg naar boven toe.
We hadden ook een lunch beneden aan de rivier, we weten nu ook waarom ze daar chips eten bij de lunch, omdat je veel zweet en heel veel drinkt verlies je veel zout en dat moet weer aangevuld worden, anders wordt je ziek, je raakt gedesoriënteerd, kan het bewustzijn verliezen en al je vitale functies kunnen uitvallen, dus je kunt gewoon dood gaan.
Op een mile op 3 van de rivier zat een (Duits) echtpaar in de schaduw waarvan de man er redelijk verhit uitzag, onze chauffeur stopte om te informeren of alles goed ging, niet helemaal dus, hij liet wat water, fruit en chips achter en zei terug te komen om ze op te halen als hij ons bij de rivier had afgezet.
Verder kon hij niets doen zei hij omdat de Duitse heer te kennen gaf MD te zijn en dus meer bevoegdheid had als de chauffeur met een EHBO-opleiding.
De boot was er nog niet toen we beneden kwamen, het bleek dat de boot pech had gehad en dat er een andere boot moest komen, om dat te weten te komen, moest de chauffeur een heel stuk naar boven rijden, omdat zijn cellphone het niet deed benden in de canyon.
Het Duitse echtpaar was inmiddels weer verenigd met hun zonen die de trip wel op de fiets hadden afgemaakt net als een groep Amerikanen zodat de ploeg voor de boottrip met 10 man groeide.
Om 14:25 uur gingen we varen, de Colorado river is heel rustig op het stuk waar we door voeren, het was alleen oppassen geblazen voor eventuele zandbanken en/of rotsen.
Eerst een stuk down-river tot door de Gooseneck waar we een mooi zicht hadden op Musselman Arch, ook landen we nog even tegen een droge zandbank waar we uitleg kregen over de gevolgen van de Tamarixstruiken die bijna alle oevers van de Colorado en andere rivieren bevolken en heel veel water wegzuigen, het is ook bijna onuitroeibaar op een plek waar het in het voorjaar volledig verbrand was stond het nu al weer 2 meter hoog.
Daarna ging het up-river richting Moab onderweg gingen we nog 2 x aan land, waar de gids ons mee nam naar plaatsen waar je anders nooit kan komen, zo zagen we versteende bomen, fossielen van mosselen en oesters, ook waren we in een ruimte met een mooie akoestiek, daar werd 1x per jaar een concert gegeven.
Vanaf de boatramp werden we met een bus terug gebracht naar Moab, onderweg werd er nog gestopt langs de Potashroad waar een aantal schitterende Petroglyphs te zien waren, hier kreeg onze Duitse Herr Doctor weer praatjes en eiste dat we doorreden anders was hij te laat om zijn fiets in te leveren, ook nadat de chauffeur had uitgelegd dat de fietsen door de mannen die de boot mee hadden ingeleverd zouden worden bleef hij vervelend doen en begon in het Duits tegen een van zijn zonen neerbuigend te doen over de Amerikanen, dat vond ik te ver gaan en dus heb ik hem in het Duits uitgelegd dat het bevelen geven al een kleine 60 jaar over was, daar had hij niet op gerekend, vervolgens kreeg hij ook nog eens de wind van voren van zijn eigen vrouw en was hij de rest van de reis stil.
Om 18:00 uur waren we weer op de campground na een werkelijk schitterende dag op die Duitse MD na dan.
Het weer was ons weer goed gezind, 34 graden.
Kosten Tag-a-Long $ 91.59
Campground, Slickrock kosten $ 25.56 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 0 mile
Hoogte 4000 feet = 1200 meter

Dag 23 woensdag 01-10-2003 Arches NP

Vandaag weer geprobeerd vroeg op te staan, is half gelukt, 07:30 uur, Om 08:30 uur naar Arches gereden via de US-191 noord om eerst te gaan wandelen, later op de dag is het veel te warm, ook loopt de trail nog eens in de volle zon en bij 34 graden is dat te gevaarlijk.
De wandeling naar de Delicate Arch is ongeveer 3 mile, met een flinke klim erin van 480 feet dat is 146 meter.
De hike gaat voor een groot gedeelte over de rotsen dat is zonder houvast nog best uitkijken om niet weg te glijden, de hikesticks bewijzen ook hier hun dienst.
Bij de Arch gekomen hebben we een plekje in de schaduw gezocht om van het uitzicht te genieten, je kon ook nog wat dichter bij de Arch komen, dit hebben we niet gedaan, we zouden dan over een stuk gladde rots moeten lopen die er nog al moeilijk uit zag.
Om op het plekje met schaduw te komen hadden we al een hele toer uit moeten halen, het was nogal een flinke stap naar beneden, om naar boven terug te kunnen, moest je dus over lange benen bezitten om die grote stap te maken, Annie had daar wat hulp bij nodig waarbij ze haar knie nog open haalde, nu hadden we wel een schaar bij ons en konden we ook eens een pleister plakken, de pleisters sjouwen we nu al jaren mee.
Met de rustpauze’s mee gerekend deden we tweeëneenhalf uur over de wandeling waarbij we ook de Wolfe Ranch aan het begin van de trail nog bekeken hebben, verder hebben we onderweg heel wat mooie cactussen kunnen fotograferen.
Daarna zijn we naar het viewpoint van de Delicate Arch gereden, alleen van uit de Lowerview foto’s gemaakt, hadden al gelopen en de temperatuur was weer al flink boven de 30 graden.
Na het middag eten weer wat viewpoints bezocht en een wandeling naar de Double Arch gemaakt, die was maar 0.5 mile, zijn helemaal in de Arch geklommen, hadden we ook weer lekker schaduw.
We hadden nu wel genoeg gelopen voor vandaag.
Toen we het park uit reden zagen we de Noord en Zuid Windows tegelijk, daar moesten we natuurlijk ook nog een foto van hebben.
Nog even het visitorcenter bezocht en daar ook nog de Desert Nature Trail gedaan mar die veel wat tegen, meestal vind je er een hele collectie planten die in het park groeien maar hier waren alleen naast wat grassen en struiken wat Yucca’s en Opuntia’s te zien geen van de andere Cactussen die we in het park gevonden hadden was hier te vinden.
Terug naar Moab nog wat boodschappen gedaan, toen we buiten kwamen van het boodschappen doen, ging het onweren en kregen we nog even een heel felle regenbui op ons dak.
Terug op de camping ons weer maar eens op de was gestort, we hadden 3 machines.
Campground, Slickrock kosten $ 25.56 met GS korting en full hook-up
Vandaag gereden 60 mile
Hoogte 4000 feet = 1200 meter

Dag 24 donderdag 02-10-2003 Death Horse Point SP - Canyonlands NP ( The Needled)

Vandaag een totaal andere dag dan gisteren, het begon al met regen.
Om 09:00 uur naar Dead Horse Point gereden, eerst een stuk US-191 noord dan via de S-313 zuid naar Death Horse Point wat was dat een grote teleurstelling, ze hebben het park erg toeristisch gemaakt, met allemaal geasfalteerde wandelpaden, muurtjes en terrassen en een hel grote overdekte pergola.
De natuur was helemaal vertrapt, er groeide bijna niets meer, het mooie rauwe en ongerepte, van 4 jaar geleden, is er helemaal vanaf ook de vele eekhoorns en hagedisjes zag je niet meer.
Het uitzicht op de canyon is nog wel het zelfde gebleven.
We vonden het zonde van de $ 7.00 intree die we moesten betalen.
Daarna wilden we in Canyonsland NP naar the Island in the Sky, maar we vertrouwden de benzinemeter voor geen cent en die viel in eens terug naar ¼ tank en met de ervaring in het begin van de vakantie durfden we niet verder te rijden, het was n.l. nog al een eind rijden voor we een benzine pomp tegen zouden komen.
We zijn omgekeerd en naar Moab gereden om te tanken en meteen nog even naar de City Market om te kijken of ze Pay Day candybars hadden, Pay Day is een snack met pinda’s en honing, om te hiken een ideale snack, het is zoet, geeft veel energie en het is tevens zout en dat is weer goed voor de vochtbalans.
Ze hadden er maar 3 meer. Deze dan ook meteen gekocht, kijken bij andere winkels wel naar meer, zijn ze nog niet zo dikwijls tegen gekomen.
We zijn daarna door gereden naar de andere kant van Canyonsland NP, The Needles, dus de US-191 zuid op en daarna de S-211 west het park in, daar eerst een campsite gezocht in het park, ook dat ging weer met het beroemde envelopje.
Na het eten zijn we nog een toer door het park gaan doen waar we ook nog 2 wandelingen hebben gemaakt.
De trail van Pothole Point is 0.6 mile lang en relatief vlak een leuke hike met mooie uitzichten en een uitleg over wat een Pothole is, dat zijn dus uithollingen in de rotsen waar water in blijft staan die na verloop van tijd weer verdampen maar waar toch leven in zit zoals kreeftjes, larven, slakjes, torretjes en kikkervisjes ook zijn het drinkplaatsen voor wildlife men word dan ook verzocht om er niet met de handen in te zitten omdat de olie van de huid het poelleven al kan verstoren ook moet men niet door deze poelen te lopen maar alleen over de kale rotsen zodat men ook de cryptobiotic soil niet vertrapt deze cyanobacteria houden de grond bij elkaar zodat er na jaren een soort tuintjes ontstaan, hier vind je dan weer veel Yucca’s en verschillende soorten cactussen in, als men interesse heeft voor de natuur echt een schitterende hike.
Hierna nog een stukje van de trail gelopen bij de Big Horn Canyon Overlook af en toe spetterde het een beetje.
Achteraf was het maar goed dat we niet meer naar the Island in the Sky waren gegaan, dan hadden we nu waarschijnlijk geen campsite binnen het park gehad, het liep hier vlug vol in de loop van de middag, er zijn ook maar 25 plaatsen.
Voor het eten heb ik nog wat rond gelopen bij de campground en verschillende planten gefotografeerd.
We werden uitgenodigd om naar het amfitheater te komen voor een lezing over de eerste bewoners de Anasazi of Pueblo indianen, een vrouwelijke volunteer vertelde dan wat ze hadden gevonden tijdens op gravingen en hoe en waar ze hadden gewoond en geleefd, dat begon om 19:00 uur, maar het werd al donker en koud.
We zijn toch geweest, het was droog maar de banken waar we op zaten waren niet echt droog, dus hadden we een natte koude kont.
De lezing was best leuk, zo leer je ook nog wat in je vakantie.
De temperatuur was overdag blijven steken op zo’n 20 graden
Campground Squaw Flat kosten $ 10.00 geen hook-up.
Vandaag gereden 162 mile
Hoogte 5000 feet = 1500 meter

Dag 25 vrijdag 03-10-2003 Canyonlands NP – Monument Valley

Vanmorgen om 09:40 uur aan de Slickrocktrail begonnen, we liepen over ongelijke rotsen, soms moesten we een flinke stap nemen, de hikesticks hadden we echt nodig, de trail was 2.4 mile lang maar mijn gevoel zegt dat hij veel langer was.
Op de viewpoints hadden we een mooi uitzicht op het dal en de hoodoo’s, ook op deze trail hebben we weer veel cactussen gevonden, het was wel jammer dat we de trail niet helemaal rond konden lopen, een of andere onverlaat had de stapel steentjes, die de route markeren omver geschopt, zodat we niet meer konden zien waar het pad liep.
We zijn toen de zelfde route terug gevolgd.
Op het laatst ging het wat spetteren, maar dat mocht geen naam hebben.
Na het eten de Cove trail gelopen, deze was maar 0.6 mile, deze liep rond de berg en er overheen.
Er waren grotten in de berg, eigenlijk onder de uitstekende rotsen, 1 was er ingericht als een cowboy cave, er waren ook weer petroglyphs, rotstekeningen, van de Pueblo indianen ook was er een grot waar constant water uit de rotsen liep dat was dan weer een voordeel voor de indianen want die wisten dat ze hier altijd wild zouden vinden om op te jagen later gebruikte de cowboys en om vee te laten drinken.
We moesten 2 trappen op om boven op de berg te komen, een zo genaamde Hoodoo, we konden wel gewoon naar beneden lopen.
Net toen we beneden kwamen bij de camper ging het echt regenen.
Hierna het park uit gereden, via de S-211 oost, aan deze weg als je het park uit was, vind News Paper Rock, dat was een groot stuk berg want met petroglyphs, hier nog gestopt en foto’s gemaakt.
Doorgereden tot de US-191 deze zuid genomen tot Bluff en daar de US-163 west op en richting Monument Valley gereden, dit park zullen we deze keer niet bezoeken, maar de camping daar kennen we en het ligt op de route, dus daar willen we overnachten.
Het weer was nu weer goed, 22 graden, je kon zien dat het hier ook flink had geregend, al het rode zand was nat en plakkerig.
Op de camping stond een camper van het zelfde type als waar wij in reden, de mevrouw hiervan kwam ons vragen of hij goed beviel en of zij hem van binnen mocht zien, daarna hebben we haar camper ook van binnen bekeken.
Zij had een 31 feet camper met een slide-out en hij was langer met een mooie slaapkamer erin, nu is het de bedoeling dat zij er samen met haar man in gaat wonen als ze met pensioen gaat.
Het was een droom van een camper, wat een ruimte zo met die slide-out, in de cap-over was een T.V. kast gemaakt en bergruimte, als je het boord voor de T.V. uit trok had je nog een bed, waar 1 kind in kon slapen.
Campground Goulding kosten $ 25.51 met GS korting en full hook-up.
Vandaag gereden 161 mile
Hoogte 3600 feet = 1080 meter

Dag 26 zaterdag 04-10-2003 Monument Valley – Page – Glen Canyon NRA

Vanmorgen alles op het dooie gemak gedaan, we wilden naar de Trading post van de Navajo Indians bij Momument Valley voor souvenirs, deze willen we het liefst rechtstreeks van de indianen kopen in plaats van in de winkel.
In de winkel moet je oppassen dat net niet Made in China is en de indianen verdienen er niets aan.
Het volk is toch al zo arm en met wat we kopen in de Trading post help je hun een beter bestaan op te bouwen, hoewel we over sommige dingen ook wel onze twijfels hadden of het wel echt hand gemaakt is, maar dan nog gaat de winst naar hun zelf toe.
We hadden alleen de pech dat ze daar nog niet open waren, toen maar door gereden, onderweg kom je nog meer van die stalletjes tegen.
Dus weer de US-163 west op tot Kayente en daar de US-160 west tot je junction met de S-98 deze noord richting Page.
Om 12:00 uur was het weer tijd om iets van ons te laten horen aan het thuis front, onze zoon gebeld en die vertelde dat het in Zeeland nat en koud was.
Om 12:45 uur waren we al op de plaats van bestemming, Page, meteen een campsite gereserveerd.
We moesten de klok nu weer 1 uur terug zetten.
We hebben toen maar eerst een winkel gezocht om de voorraden aan te vullen, kunnen de volgende dagen geen boodschappen doen, omdat we dan weer midden in een park zitten
Hier hebben ze geen Albertsons of City Market, wel een Safeway en daar hebben ze ook weer een klantenkaart, deze ook weer maar gehaald, het gaat zo gemakkelijk, je vult een formulier in gewoon met je adres in Nederland en je krijgt een kaart.
We bespaarden meteen al 11.58 dollar op de boodschappen.
Als lunch hadden we gegrilde kip gekocht, deze nog op het parkeerterrein op gegeten.
Naast de Mall was een markt dachten wij en daar wilden we naar toe, nu was het een motorcycle meeting te zijn bleek later, deze niet meer bezocht.
Door gereden naar de Glen Canyon Dam, het zoveelste opstakel in de Colorado River om elektriciteit op te wekken wat bij en op de dam rondgekeken, het visitorcenter mochten we niet in met onze rugzakken in verband met de verscherpte veiligheids maatregels die er gelden sinds 9/11.
Door de Glen Canyon NRA gereden, het WaliWeap gedeelte net aan de andere kant van Glen Canyon Dam je komt dan ook weer net een stukje terug in Utah, het water in Lake Powel stond erg laag, ze hebben al een paar jaar last van veel te weinig neerslag.
We zijn ook nog naar beneden gelopen aan de Pagekant van het meer, waar mensen aan het zwemmen waren in het meer, brrr.
Bij de Mac. om een shake geweest, om 16:00 uur waren we weer op de camping.
Het was weer mooi weer 24 graden.
Campground, Page Lake Powel Campground kosten $ 20.03 met Electra en water hook-up.
Vandaag gereden 159 mile.
Hoogte 4300 feet = 1290 meter.

Dag 27 zondag 05-10-2003 Page – Grand Canyon NP North Rim

Vanmorgen weer vertrokken uit Page, richting de Grand Canyon North Rim.
Eerst de US-89 zuid tot de junction met de US-89A deze noord op tot de exit naar de North Rim bij Jacob Lake en dan de S-67 zuid die het park ingaat.
Onderweg kwamen we nog verschillende verkoopstalletjes van de Indianen tegen.
Verschillende hebben we er bezocht en meteen wat souvenirs gekocht, ik moest nieuwe haarspelden, en ook voor de kids zochten we nog een leuk kadotje.
Bij de Navajo bridge gestopt en de Clorado van dicht bij gezien, hij was hier vreselijk modderig.
Daarna zijn we naar de Lees Ferry Historic Site gereden, een onderdeel van de Glen Canyon NRA, we konden tot aan de Clorado komen, vroeger vaarde daar een boot naar de overkant.
Ik heb met mijn voeten in de Colorado gestaan, het water was erg koud.
Er stroomde hier een zijrivier de Colorado in en vanaf dat punt werd hij modderig, stroomopwaarts was hij nog helder maar door de regen van de laatste dagen was die zijrivier weer gaan stromen vandaar.
Een wandeling gemaakt langs allerlei oude gebouwtjes.
Verder gereden naar de Grand Canyon, North Rim, wat een heel lange rit was door het Kaibab National Forest, er was dan ook niks anders te zien dan aan weerszijden bomen.
Onderweg kregen we nog wel een paar spetters regen.
Om 16:00 uur waren we op de campground, we konden niet voor 3 nachten reserveren, maar moesten iedere morgen even komen om voor de nacht opnieuw vast te leggen.
Nog even een wandeling gemaakt op een stukje van de Transept Trail en de eerste blik kunnen werpen op de Canyon.
De temperatuur daalde al goed, de weersverwachting was in de nacht rond het vriespunt, overdag 18 graden.
Campground, North Rim Campground, kosten $ 15.00 geen Hook-up.
Vandaag gereden 139 mile.
Hoogte 8300 feet = 2529 meter.

Dag 28 maandag 06-10-2003 Grand Canyon NP North Rim

Vanmorgen niet zo vroeg begonnen, eerst naar de ingang gelopen en een site voor de volgende nacht vastgelegd, Annie werd wakker met een blaasontsteking, de medicijnen die mee gekomen waren uit Nederland helpen altijd vlug en we hadden een flinke wandeling voor de boeg.
Toen de druk wat minder werd aan de wandeling begonnen, we zijn naar de Lodge gelopen over de Transept Trail, onderweg had je verschillende viewpoints, met een mooi uit zicht op de Grand Canyon.
Alleen hebben we nog al flink door moeten lopen, omdat de druk op Annie haar blaas toch te groot werd en ze vlug een toilet nodig had, het lukte maar net op het nippertje.
In de souvenirwinkel de rest van de souvenirs gekocht, verder op het postkantoor de 2 postzegels gekocht die we te kort kwamen.
Bij de Lodge op het terras gezeten, heerlijk in de zon, met een prachtig uitzicht, onder tussen de kaarten geschreven, het waren de laatste voor het thuisfront.
Hierna de Bright Angel Point Trail gelopen 0.5 mile lang en volledig geasfalteerd dus niet echt moeilijk wat dan ook te merken is want er liepen veel mensen op het eind heb je een schitterend zicht op de Canyon en de South Rim.
Terug naar de campground gelopen, wat nu stukken beter ging dus konden we dat op het gemak doen en van het uitzicht genieten.
Op de campground eerst gegeten en toen met de camper naar het visitor center, we dachten dat het verder weg was, blijkbaar hadden we het vanmorgen gewoon over het hoofd gezien.
Nog een kaart voor Vernon & Diane onze Amerikaanse kennissen uit Green Valley AZ geschreven en meteen gepost.
Zijn toen weer lekker op het terras gaan zitten van de Lodge, het werd nu wel heel erg warm in de zon, in de schaduw was het fris.
De Canyon is prachtig, anders dan de South Rim, viewpoints liggen hier verder van de weg, je moet er altijd voor lopen om een goed overzicht te hebben.
We kwamen tot de ontdekking dat we toch te weinig brood hadden gekocht en dan ben je aan gewezen op de camp store, die is wel een stuk duurder dan de supermarkt $ 3.00 voor een brood, voor een gallon water betaal je hier $ 4.25, terwijl je in de supermarkt gemiddeld $ 2.00 betaalt.
Campground, North Rim Campground, kosten $ 15.00 geen Hook-up.
Vandaag gereden 6 mile
Hoogte 8300 feet = 2529 meter.

Dag 29 dinsdag 07-10-2003 Grand Canyon NP North Rim

Vanmorgen weer eerst de site vast gelegd voor de komende nacht, we konden niet op ons oude plekje blijven staan in verband met het asfalteren van dat gedeelte van de camping.
Daarna naar de viewpoints van de North Rim, dat was nog een aardig stukje rijden, onderweg hadden we bijna ons avondmaal van de weg kunnen rapen, er liepen plotseling wilde Turkey’s (kalkoenen) op de weg.
Eerst naar Point Imperial gereden, met 8805 feet het hoogste punt van de Grand Canyon, hier heb je een schitterend uitzicht op het Kaibab National Forest en Vermilion Cliffs.
Om bij verschillende vieuwpoints te komen moest je soms toch een flink stuk lopen, maar het was de moeite waard.
Bij Roosevelt Point een korte hike gedaan met prachtige vergezichten. Daarna naar Angels Window een schitterende Arch waar je eerst tegenaan kijkt om er vervolgens op te lopen, toen nog naar Cape Royal gelopen, op deze grotendeels geasfalteerde wandeling is ook een nature trail uitgezet met uitleg over de planten die hier groeien, deze wandeling is helemaal op het eind van de weg en gezien de grote van de parking is het hier op hoogtij dagen erg druk.
Na de lunch eerst naar de Walhalla Ruins geweest een oude indianen woonstede en daarna kwam de langste hike van 4 mile, helemaal door het bos, tot je op het eind van de wereld stond, de Cape Final Trail.
Toen wij daar aan kwamen zaten er nog mensen op de rots, deze gingen vlak erna weg, je had dan echt het gevoel met zijn tweeën op de wereld bent.
En een uitzicht dat we hadden, we konden zelfs de toren op de South Rim zien staan, als een heel klein stipje.
Dit is ook de enige plek op de North Rim waar je de Colorado River kan zien.
Vlak voor het eind punt vonden we ook nog een grote groep Coryphantha vivvipara, de cactus waar we in Badlands NP maar 1 plantje van konden vinden.
Er zijn op de rim nog wel langere hikes maar dat zijn allemaal one ways dus zonder vervoer om je terug te brengen niet zo interesant.
Het was jammer dat de rust verstoord werd door een vliegtuigje, dat zo nodig mensen over de canyon moest vliegen.
Kunnen ze beter met zweefvliegtuigen doen, deze maken geen geluid.
Campground, North Rim Campground, kosten $ 15.00 geen Hook-up.
Vandaag gereden 51 mile
Hoogte 8300 feet = 2529 meter.

Dag 30 woensdag 08-10-2003 Grand Canyon NP North Rim – Pipe Spring NM – Mesquite

Vanmorgen om 09:00 uur zijn we weg gereden uit de Grand Canyon, eerst nog wezen tanken.
Over de S-67 noord terug tot Jacob Lake en daar weer de US-89A west op tot Fredonia daar de S-389 west op die op de grens met Utah weer veranderd in de S-59 tot Hurricane waar we de S-9 west nemen om op de I-15 zuid uit te komen.
Onderweg kwamen we langs Pipe Spring National Monument, hier zijn we nog even geweest.
Pipe Spring was een ranch van een van de eerste Mormonen die zich in dit gebied vestigden, nu is het na gebouwd en te bezichtigen, het ligt midden in het Kaibab Indian Reservation en word dan ook gedeeltelijk door de indianen beheerd.
Een leuke stop voor een uur of 2, meer tijd ben je er niet aan kwijt of je moet echt in de geschiedenis van de eerste mormonen geintereseert wezen.
We hebben weer boodschappen gedaan bij Albertsons, het was de zelfde winkel waar we de eerste dag ook de boodschappen hebben gedaan, ook nu reden we de afslag weer bijna voorbij, het is ook erg moeilijk te zien vanaf de weg.
Weer op de Interstate op zoek naar een Recreatie Area voor de boterham, maar omdat we nu al zo dicht bij de plaats van bestemming waren, Mesquite, zijn we maar door gereden.
De campground was vlug gevonden, net over de grens van Nevada op een groot casino terrein, we moesten ook het casino in om te reserveren.
De campground is niet meer dan een grote asfaltplaat bij het hotel en casino, wel met alle voorzieningen en een laundry, want we wilden nog een keer wassen, zouden anders niet genoeg hebben tot het eind van de vakantie.
We konden ook weer eens fatsoenlijk douchen en haren wassen, dat is in de douche die in de camper zit niet zo gemakkelijk met lang haar.
Het was er weer erg heet + 30 graden.
S’avonds een lekkere shake gehaald bij de Mac.
Campground, Virgin River, kosten $15.26 met full hook-up
Vandaag gereden 196 mile.

Dag 31 donderdag 09-10-2003 Mesquite – Valley of Fire SP

Van Mesquite naar Valley of Fire gereden, dat ligt nog maar anderhalf uur van Las Vegas af, we zien de vliegtuigen stijgen en dalen.
Via de I-15 zuid tot de exit 93 en daar de S-169 oost op die het park in gaat.
Eerst in het park een campsite vast gelegd, ook weer het systeem met het envelopje, daar zit dan meteen de toegangsprijs voor het park in voor de volgende dag, intree van het park is $ 5.00 per dag.
Daarna het park in gereden, eerst naar het visitorcenter, daarna hebben een heel mooie wandeling gemaakt, naar de White Domes, een schitterend gebied waar de rotsen alle kleuren van de regenboog hebben in prachtige vormen uit en af gesleten waardoor je allerlei figuren uit de rotsen kan halen, sommige rotsen lijken wel gepolijst zo glad zijn ze, het was wel op het heetst van de dag en weinig schaduw op de trail, dat was niet echt slim gezien de hitte, maar het was zeer de moeite waard.
De wandeling was maar 1½ mile, we deden er een uur over en hebben 1 liter water per persoon gedronken.
Annie had het idee dat ze zout gebrek kreeg, werd flauw en licht in het hoofd (dizzy), meteen maar chips gegeten toen we bij de camper kwamen, het rare gevoel was toen ook zo over.
Zie hier het belang van voldoende drinken en zout.
Op het gemak verder gereden en onderweg gegeten, met de airco aan, daarvoor de generator gestart.
We zijn nog over een stuk onverharde weg gereden naar Fire Canyon en Silica Dome, maar wat was deze slecht, we schudden zo dat de kasten spontaan open vlogen.
Om 15:30 uur nog een wandeling gemaakt naar de Mouse’s Tank, deze was lekker in de schaduw, hebben heel mooie rotsformaties gezien die door erosie, bizarre vormen aan nemen, ook daar waren weerveel Petroglyphs (rotstekeningen) te zien als je de rotsen goed bekeek zag je er steeds meer er zaten hele mooie maar ook hele kleine tussen.
Ook hier hebben we weer veel verschillende cactussen gevonden.
Het was heel de dag loei en loei heet +35 graden, hebben dan ook heel de avond buiten kunnen zitten.
We zagen op de campground de maan op komen, zo van achter een berg, binnen 2 minuten stond hij volledig boven de berg, het was nog volle maan ook en dat gaf zoveel licht dat er geen mooie sterrenhemel was.
Er vloog heel de avond een zwerm vleermuizen over de campground.
Campground Atlatl Rock, kosten $ 8.00 geen hook-up. + $ 5.00 intreegeld
Wel hadden verschillende sites een watertappunt en waren er mooie ruime en heel schone sanitaire voorzieningen zoals WC en douche.
Vandaag gereden 86 mile.

Dag 32 vrijdag 10-10-2003 Valley of Fire SP – Lake Mead NRA – Boulder City

Toch redelijk kunnen slapen bij een temperatuur van ongeveer 29 graden.
Om 09:00 uur van de camping weg gereden, verder het park door, onderweg nog naar de Seven Sisters en de Elephant Rock geweest.
De Elephant Rock konden we vinden op een trail van 1/8 mile, maar of we de goede gevonden hebben weten we niet zeker, het was erg onduidelijk aangegeven en er liepen meerdere trails door elkaar en omdat we maar een ½ liter water bij ons hadden durfden we niet verder.
Bang dat we op een van de grotere trails terecht kwamen.
We hebben in ieder geval een rots gezien die op een olifant leek.
Dus zaten we eerst weer op de S-169 oost en daarna op de S-167 zuidwest voor de rest van de dag .
Verder gereden naar Lake Mead, waar alle marina’s ver van de doorgaande weg af liggen, eerst naar Overton Beach gereden en daar wat rondgekeken bij de marina, daarna een stop gemaakt bij Blue Point Spring en Rogers Spring 2 bronnen die altijd water geven bij allebei de bronnen een korte wandeling gemaakt
Het zijn net een soort oase’s, een plek met water en palmbomen midden in een kaal en droog gebied.
Hierna naar Echo Bay Marina gereden waar we hebben gegeten tussen de middag, dit was wel in de buurt van de upper class.
Er kwamen mensen aan gereden in een limousine, we konden niet zien wie het waren, wel dat ze niets deden en overal wel iemand voor hadden, het enige wat zelf gedragen werd was een handtas.
Ook hebben we een Occotillo gezien, deze was hier wel geplant, want hij komt hier niet van nature voor, het maakte de vakantie voor Annie compleet.
Normaal groeien deze in de Sonora Dessert, maar daar komen we deze reis niet.
Verder langs Lake Mead naar Boulder gereden om een campground te zoeken om te overnachten.
We moesten hier 5 dollar borg betalen voor de sleutel van de restroom/showers, dit kregen we weer terug na het inleveren van de sleutels.
Het was vandaag iets minder warm dan gisteren, er stond meer wind en het was wat bewolkt, toch hadden we de airco nog nodig, het was binnen nog 32 graden.
Campground, Canyon Trail RV Park, kosten $ 20.00 met full hook-up.
Vandaag gereden 100 mile.

Dag 33 zaterdag 11-10-2003 Boulder City – Bonnie Spring – Red Rock Canyon NCA

Vanmorgen hoorden we een hoop lawaai van een helikopter, deze vloog laag over, nu bleek dat er een ongeluk was gebeurd op de weg die achter de campground liep en daar lande de helikopter midden op de kruising.
Eerst nog even gaan tanken daar kwam ik in gesprek met een man die ook zijn camper stond te vullen, hij kwam uit het zuiden van Arizona en klaagde over de hoge benzineprijs die hij hier moest betalen ($ 1.749) hij vroeg of dat hier normaal was, toen ik hem vertelde dat wij uit Nederland kwamen en daar omgerekend $ 5.50 kwijt zijn beloofde hij nooit meer te klagen over de benzineprijs.
We zijn vandaag richting Las Vegas gereden, via een stukje US-93, I-515, I-215 en I-15 naar de S-160 west gereden richting Pahrump om daar de afslag naar de S-159 oost te nemen dat is de West Charleston Blvd, deze komt weer uit in Las Vegas, onderweg hebben voor de laatste maal naar het thuisfront gebeld en daarna zijn we naar de Bonnie Spring Ranch&Old Nevada geweest, ook langs de S-159, dat is een western stadje, met 3x daags een ophanging en een vuur gevecht en dat alles voor de toeristen.
We gingen er heen met een stoomtreintje, in het stadje vind je allemaal oude huizen, saloon en winkeltjes, ook was er een oude molen en een grot, zelf een begraafplaats ontbrak niet.
Ook was er een dierentuin, maar de dieren zaten opgesloten in veel te kleine hokken, je kon goed zien dat ze gestresst waren, ze liepen maar rondjes in hun kooi, zonde hoor.
Er was een bobcat, coyote, walibee, lama’s enzovoort.
We hebben er nog wat cactusspulletjes gekocht, in die winkel werkte een man die net zo oud was als het stadje zelf, vlug was hij ook niet meer.
Daarna de scenic drive van de Red Rock Canyon gedaan, dit was ook een heel mooie canyon met veel trails, we hebben ze niet gelopen het was er warm en al vrij laat.
We hebben wel Burrows (ezels) gezien die daar in het wild rond liepen, de Burrows zijn daar gebracht door missionarissen tussen 1800 en 1930 en werden later gebruikt in de mijnen, nu lopen ze er vrij rond.
De drive liep rond en je was verplicht om hem helemaal te rijden, je mocht en kon er nergens keren.
We willen graag terug naar dit gebied om het verder te bekijken en er te wandelen.
Bij het visitor center zijn we niet geweest, je kon er nauwelijks komen, want er was een Harvest Festival (oogstfeest), om er te komen zou den we een heel eind moeten lopen, omdat er een Harvest Festival was konden we er gratis in, normaal kost het 5 dollar.
Hierna op zoek naar een camping, we wilden nog niet naar Las Vegas, we vonden een camping vlak voor Las Vegas, midden in de natuur, er waren geen voorzieningen behalve WC en een watertappunt en reserveren ging weer met het envelopje.
Nu hadden we maar $ 9.00 meer in de knip en moesten naar een winkel om een travellercheque te verzilveren, dus toch even naar Las Vegas om een winkel te zoeken, wat ook nog niet mee viel. Toch een Albertsons gevonden en daar wat snoep en koek te kopen.Toen weer terug naar de campground.Hebben daar nog even buiten gezeten, maar de temperatuur daalde daar al vlug en er waaide een frisse wind, dus niet zo lang buiten gezeten.
De naam van de campground heb ik nergens kunnen vinden het was vlak bij Red Rock Canyon bij een trainingcenter van de brandweer, een tent-campground met een stuk of 6 plaatsen voor een camper.
Kosten campground $ 10.00 geen hook-up.
Vandaag gereden 87 mile.

Dag 34 zondag 12-10-2003 Red Rock Canyon NCA – Primm – Las Vegas

Vanmorgen even over de I-15 zuid naar de grens met Californie geweest, het plaatsje heet Primm het is eigenlijk niets meer dan een groepje casino’s en een grote Outlet store, daar wat rondgekeken en niks gekocht!
Onderweg zagen we een casino dat gebouwd was als een Rivierboot, zoals ze vroeger op de Mississippi en de Colorado vaarden.
Daarna naar onze laatste campground voor deze vakantie.
Om 13.00 uur waren we al op de campground van Circus Circus, welke ontzettend duur was, waarschijnlijk omdat het weekend was.
De camping stelde niet veel voor, een grote asfaltplaat, met 634 plaatsen, wel was er een pool.
Eerst gegeten en toen aan de schoonmaak, daarna naar het zwembad geweest en toen was het koffers pakken, eten en weer schoonmaken.
We zijn nog naar het hotel geweest, om te vragen of we hier morgen de koffers kunnen dumpen en dan pas de camper kunnen inleveren, dat was geen probleem.
Daarna een stukje over de Las Vegas Boulevard gelopen, een ware beleving, het is echt een aparte wereld, alle neonreclame’s die licht en warmte geven en het lawaai van alle auto’s.
En dan durven ze in hotels te vragen om zuinig te zijn met licht en water, i.v.m. de energie, ja ja raar volk!
Bij de Mac. Een shake gehaald.
Door het casino van Circus Circus naar de camping terug gelopen.
Campground Circus Circus, kosten $ 32.50 met full hook-up
Vandaag gereden 101 mile.

Dag 35 maandag 13-10-2003 Las Vegas

Toch redelijk kunnen slapen vannacht, ondanks het lawaai en het licht, het is hier dus echt nooit stil of echt donker door alle neonverlichting.
We stonden dicht bij een bevoorradingspunt van het hotel, dus stond er altijd wel een vrachtauto met draaiende airco.
Hier gebeurt de bevoorrading in de nacht.
De laatste spullen schoon gemaakt en de koffers af gegeven bij het hotel, kunnen we laten staan tot morgen, alleen de rugzakken en een koffer voor aanstaande nacht nemen we mee naar de hotelkamer.
Naar El Monte gereden en de camper ingeleverd.
We hadden gevraagd of we wat andere campers van binnen mochten bekijken, willen de volgende keer toch een wat grotere, zodat we niet meer in de cap-over moeten slapen.
We mochten wat er stond bekijken, er waren hele luxe bij met een slide-out, en ook met een echte slaapkamer, wij zoeken er een met een bed beneden en dat hoeft dan niet per se een slaapkamer te zijn.
We hebben vieze en schone campers gezien, dat de mensen die zo durven inleveren!
De allergie is nu ook verklaard, het zijn de schoonmaak/ontsmettingsproducten die ze daar gebruiken, Annie kreeg meteen weer niesbuien, van de door El Monte schoon gemaakte campers.
Om 11:00 uur werden we door de shuttlebus van El Monte terug gebracht naar Circus Circus, het was nog een drukte daar voor we de sleutel hadden van de kamer.
Op de kamer meteen maar de uit de camper mee gebrachte cinnemonrollen en het sap opgemaakt.
Vanmiddag zijn we een stuk over de strip wezen wandelen tot aan Fashion World, daar een broodje gegeten, nog een poosje op het terras gezeten en gekke mensen bekeken, en weer terug gelopen naar het hotel, daar nog wat op de bedden gehangen.
In de avond met de Trolleybus naar de andere kant van de strip tot Luxor en toen lopend terug.
Onderweg bij de Mac. een hamburger gegeten en de flesjes water gevuld, dat mag eigenlijk niet, je mag alleen de beker die je bij het eten krijgt op nieuw vullen, maar dan moeten ze er maar geen refill van maken en we hadden er tenslotte wel gegeten.
Na 3 uur en vele foto’s later waren we weer in het hotel.
Daar lekker in bad gelegen om de vermoeide spieren te ontspannen.
Campground geen maar hotelkamer in Circus Circus
Vandaag gereden 17 mile.
Totaal deze vakantie 4558 mile is 7335 kilometer gereden waarvoor we 408.151 gallon is 1546.33 liter benzine nodig hadden de gemiddelde prijs was $1.731 per gallon.

Dag 36 dinsdag 14-10-2003 Las Vegas - Detroit

Vanmorgen eerst een ontbijt gehaald, donuts en koffie, onze 2 koffiemugs hebben we laten vullen, de koffie blijft warm en het is makkelijker dragen dan 2 piepschuimbekers zonder oor.
Om 07:30 uur zijn we naar beneden gegaan voor de taxi, die ieder half uur bij het hotel komt.
De koffers werden uit het depot gehaald en we konden vertrekken richting vliegveld, onder weg was de taxichauffeur meteen onze gids, hij vertelde over Las Vegas, welke hotels er afgebroken zouden worden en voor hoeveel er een nieuw gebouwd werd.
Bij het vliegveld aan gekomen werden we bij de ingang van North West afgezet, dan hoef je niet het hele gebouw door.
Nu zijn ze in Amerika gek op lijnen (rijen), dus konden we in de rij gaan staan voor het incheqen, vertelde er iemand dat we verkeerd stonden, wij de uit de rij, bleek dat we toch goed stonden wij weer terug, maar wel op de plaats waar we eerst stonden, de rij was ondertussen al vreselijk lang.
We hebben zeker 1 uur in de lijn gestaan, tot we bij de balie waren.
De koffers werden gewogen en naar de douane gebracht, die vroeg nog een keer of ze wel open waren, ja dus.
Vanaf die tijd hebben we de koffers die dag niet meer gezien.
Hebben buiten nog een sigaretje kunnen roken voor het boarden begon.
Eerst naar Detroit, dat was een heel mooie vlucht over een groot gebied wat we de afgelopen weken gezien hadden.
In Detroit was het al donker toen we aan kwamen, de tijd was ondertussen 3 uur vooruit gegaan, de vlucht duurde 4 uur, maar het was nu wel 7 uur later dan toen we in Las Vegas vertrokken.
Nu hoefden we niet door de douane en zijn meteen buiten een sigaret gaan roken, we hadden 2 uur tot de volgende vlucht, terug naar binnen moesten we weer wel door de douane en die wilde in de Annie haar rugzak kijken, want hij vertrouwde het niet, denk ik.
Weer maar eens een keer naar de Mac. om wat te eten, op binnenlandse vluchten in Amerika kan je alleen eten kopen, Annie nam een heel menu met een extra hamburger voor mij, toen we het kregen zaten er 2 menu’s in en we kregen ook 2 bekers om te vullen met een dikke knipoog van de bediende.
Daarna was het boarden om naar Amsterdam te vliegen.

Dag 37 woensdag 15-10-2003 Detroit – Amsterdam - Biggekerke

Na een goede vlucht in een heel mooi toestel, met een T.V. schermpje voor je in de stoel en met hoofdsteunen die je kon vouwen.
Dus heeft Annie behalve tijdens het eten bijna tot Engeland liggen slapen.
Ik deed dat niet, kan niet slapen in een vliegtuig.
We landen voor de geplande tijd op Schiphol.
Bij de bagageband waren onze koffers een van de eerste die er af kwamen gerold, we waren zo vlug door de douane, die toch niet controleerde en wij hadden natuurlijk niets aan te geven.
In de aankomsthal waren onze afhalers (zoon en dochter) niet te vinden, wij probeerden te bellen, alleen hadden we geen geldige telefoonkaart, die lag op Biggekerke,
Toen we terug liepen kwamen ze net onze kant uit lopen, we moesten toen nog heel Schiphol door naar de parkeerplaats.
Op de terug weg het eigenmerk sigaretten gekocht bij de eerste benzinepomp die we tegen kwamen en nog wat gegeten in het truckrestaurant.
Rond 15:00 uur waren we weer thuis, waar het heerlijk schoon was gemaakt door de “turken” (zoon met vriendin) die we ingehuurd hadden voor we weg gingen.

© USA4ALL & Rob Wondergem