|
 geb. 12 februari 1809
- overleden: 15 april 1865
Abraham Lincoln is geboren in Hodgenville, Kentucky op 12 februari
1809. Hij groeide op in Kentucky en Indiana en vestigde zich in 1830
in Illinois. Tussen 1832 en 1837 woonde hij in het plaatsje New Salem
alwaar hij diverse beroepen uitoefende en zich wijdde aan zijn
rechtenstudie. In 1836 werd Lincoln advocaat.
Toen hij zich in 1837 vestigde in Springfield was hij voor de Whig
Partij lid van de Wetgevende Vergadering van de staat. Tussen 1847 en
1849 was Lincoln lid van het Huis van Afgevaardigden in Washington. Na
deze periode trok Lincoln zich terug uit de politiek om de advocatuur
weer op te pakken waarin hij vervolgens ook zeer succesvol was. In
1854 ging hij echter weer terug naar de politiek om vervolgens twee
jaar later lid te worden van de nieuwe Republikeinse Partij. Weer eens
twee jaar later werd hij kanshebber voor het senatorschap van Illinois.
Verslagen door de zittende senator werd hij toch bekend en beroemd
vanwege de openlijke debatten die hij voerde voor de toenmalige
verkiezingen.
Lincoln was van mening dat de slavernij moest worden ingeperkt. Hij
wilde de slavernij niet afschaffen maar er mochten geen nieuwe slaven
in de nog aan te sluiten staten komen. Hij meende overigens dat de
slavernij grondwettelijk niet was te beperken of af te schaffen. Hij
zag slavernij als een moreel kwaad. Hij verwierp het idee van
Douglas om het westen zelf te laten kiezen voor slavernij. Lincoln was
van mening dat die keuze een federale aangelegenheid was.
In 1860 werd Lincoln presidentskandidaat voor de Republikeinse
Partij. Door een grote verdeeldheid in het Democratische kamp werd
Lincoln ondanks een minderheid van stemmen toch gekozen.
In 1861 vormden de zuidelijke staten een aparte staat, de
Geconfedereerde Staten van Amerika. Lincoln vond dat de Unie
gehandhaafd moest blijven maar wilde geen oorlog beginnen tegen de
afgescheiden staten. Echter hij kon geen burgeroorlog voorkomen. De
beschieting van fort Sumter, door de zuidelijken, maakte het begin van
de oorlog onomkeerbaar. Lincoln liet tijdens de oorlog zien een goed
leider te zijn. In eerste instantie aarzelde Lincoln of hij de
slavernij zou afschaffen, maar op 1 januari 1853 tekende hij de
emancipatieproclamatie, een oorlogsmaatregel die Lincoln nam als
opperbevelhebber om Europa gunstig te stemmen en een aantal radicalen
in de regering tot bedaren te brengen. Verder bleef Lincoln hameren op
een grondwettelijke afschaffing van de slavernij. Dit gebeurde in
1865. Echter het voornaamste doel van de oorlog was voor Lincoln het
bewaren van de eenheid van het land. Het uiteenvallen van de Unie zou
voor Lincoln bewijs zijn dat democratie niet levensvatbaar was.
Lincolns bekendheid is ook voortgekomen uit zijn redevoeringen
waaronder de rede op het Gettysburg kerkhof en zijn tweede inaugurele
rede op 4 maart 1865. In Gettysburg sloot hij zijn rede af met het
vertrouwen uit te spreken dat een regering van het volk, voor het
volk, door het volk, niet zou verdwijnen van de aarde. In de tweede
inaugurele rede vroeg hij van zijn volk om de leiding van God in het
gebeurde te erkennen en te streven naar verzoening.
Op 14 april 1865 werd Lincoln voor de schouwburg in Washington door
toneelspeler John Wilkes Booth neergeschoten. Booth meende hiermee het
Zuiden te moeten wreken. Een dag later overleed Lincoln aan de
gevolgen van deze aanslag. De dood van Lincoln had tot gevolg dat
radicale Republikeinen een onverzoenlijke politiek begon tegen het
Zuiden. In Lincoln was namelijk de held van het volk gevonden en zijn
geboortedag is thans een nationale feestdag en monumenten die ter
nagedachtenis zijn gemaakt zijn haast niet te tellen. Het bekendste is
wel dat in Washington waarvan hieronder een foto.
The
Gettysburg Address kunt u op deze site lezen door
hier te klikken. (Eng)
  
|
