Het is gevaarlijk om een Clinton af te schrijven maar er is niemand die ook nog maar een cent geeft voor haar kansen op de nominatie. En het wrange voor Hillary is dat dat ook letterlijk het geval is. Met een schuld van 20 miljoen dollar blijft ze stug doorgaan maar steeds meer geldschieters haken af. Kon ze tot vorige week nog schermen met een meerderheid bij de supergedelegeerden, ook die is ze nu kwijt. Zelfs voormalig kandidaat John Edwards heeft zich achter Obama geschaard. Iedereen vraagt zich af waarom Hillary stug blijft doorgaan. Drie weken geleden won ze met een verschil van 10 procent in Pennsylvania. Het was weer zo’n Clinton moment, zo goed als afgeschreven en dan toch weer terugkomen. Het gevolg was wel dat er bij elke voorverkiezing die na Pennsylvania kwam van te voren door de analisten werd bepaald waar ze moest winnen en met hoeveel om nog een kleine kans te blijven maken.

Zo had ze bij de voorverkiezingen in Indiana ruim moeten winnen en in North-Carolina met een heel klein verschil mogen verliezen. Het omgekeerde was het geval. Ze won maar nipt in Indiana en verloor met een verschil van 10 procent in North-Carolina. Ze kon haar campagne daarna alleen maar voortzetten door zes miljoen van haar eigen geld in de kas te storten maar het was over en uit voor haar. Daar doet haar ruime zege in West-Virginia van de afgelopen week niks meer aan af. Dus blijft de vraag waarom ze doorgaat. Lange tijd hoopte ze waarschijnlijk dat de onervaren Obama een misstap zou maken. Twee keer leek het geluk aan haar kant. Dominee Wright drukte zijn neus weer aan het venster en herhaalde zijn uitspraken die Obama twee maanden geleden al wat schade berokkende. Dit keer kon Obama niks anders meer doen dan zich distantiëren van zijn oude dominee. Hij zakte een paar dagen in de opiniepeilingen maar dat was van korte duur. Ook zijn opmerking dat de wrokkige, ontevreden blanke arbeider zich vastklampte aan zijn geloof zette veel kwaad bloed. Hij moest even alle zeilen bijzetten om de schade te herstellen maar Obama blijkt de tegenvallers ook aan te kunnen. Is het dan misschien een opstapje naar 2012? Dan is het niet echt slim van haar. Hoewel ze de laatste week Barack Obama niet echt meer onder vuur neemt verspeelt ze steeds meer goodwill binnen de Democratische partij die smachten naar eenheid. Het kan zijn dat ze nog wil bewijzen dat ze een goede running mate voor Barack Obama zou kunnen zijn?
Dat maakt de zaak, zeker gezien haar ruime winst in West-Virginia, zeer interessant. Want West-Virginia, een van de must win staten voor de Democraten in november, laat zien dat de blanke, laagopgeleide arbeider het niet ziet zitten in Obama. Dat Edwards zich afgelopen week achter Obama schaarde helpt hem wel iets want Edwards deed het wel goed bij die groep kiezers. Ondanks het feit dat hij al uit de race is stemden toch nog zeven procent op Edwards. Met Hillary als running mate zou Barack Obama misschien die groep kiezers over kunnen halen om in november op hem te stemmen maar het is de vraag of Hillary tweede viool wil spelen.

Als Barack Obama aankomende dinsdag de voorverkiezingen in Kentucky en Oregon wint dan zal hij naar alle waarschijnlijkheid de overwinning claimen. Als de overwinning groot genoeg is dan zal niemand hem dat kwalijk nemen. De Republikeinen hebben de aanval op Obama al ingezet. Zowel McCain als Bush bekritiseerde zijn standpunten inzake terrorisme en buitenlands beleid. Deze strategie van de Republikeinen was in 2004 tegen Kerry uiterst succesvol. Barack Obama sloeg terug met een toespraak waarin hij tien keer in tien minuten tijd de de namen Mr. Bush en Mr. McCain in een zin liet voorkomen. Hij linkte zo op een mooie manier zijn toekomstige rivaal aan de zeer impopulaire huidige president.

Langzamerhand zal de verkiezingsstrijd dus gaan losbarsten tussen Obama en McCain. Het wordt vast nog een hete zomer. Nog vele vragen zijn onbeantwoord; wie worden de running mates? Hoe lang houden de kandidaten het vol, McCain is niet meer de allerjongste en Obama is al sinds een jaar bezig aan een slopende campagne. Voordat de strijd kan losbarsten moet er echter nog een ding gebeuren, Hillary moet de stekker uit haar campagne trekken. Zolang ze blijft doorgaan blijft ook de tweespalt binnen de Democratische partij, daar waar eenheid nodig is om het te verwachtte campagnegeweld van de Republikeinen te kunnen weerstaan.

Antal Toll
18 mei 2008